Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

dinsdag 29 mei 2012

Sombertjes...

Hè, hoe kan dat nou?
Zit ik gewoon relaxt in het half-zonnetje de krant te lezen, bekruipt me plots een licht somber knagend gevoel.
Ik gooi m'n stoel in een ietwat luiere stand, beentjes op de tafel en heb dit uitzicht. Zicht op m'n eigen kleine bosje, aan de linkerkant staat een appelboom met al piepkleine beginnende appeltjes. Naast de appelboom staat een enorme spar (waar meerdere van in de tuin staan), in de spar verpozen momenteel weer een paar ransuilen die tegen de schemer door de tuin vliegen. Tussen het vele groen zit ook een enorme mooie grote jasmijn... vol in de knop, die over een paar weken ofzo weer prachtig gaat bloeien en bovenal een heerlijke geur gaat verspreiden. Achter me, niet op de foto te zien, staat een grote pruimenboom met hele vele babypruimpjes die bezig zijn om groter te groeien, zo ook weer hele vele planten die nog volop in de knop zitten om over een tijdje hun prachtige bloemen aan de wereld te tonen.
Knaag, knaag, een beetje gek gevoel in m'n buik.
Tringgg, tringgg, de telefoon. Ik sta op uit m'n luie stoel, loop naar het trapje alwaar ik ook menig opkomend plantje bespeur, loop verder en ga m'n huis in om de telefoon op te nemen. Een lieve (nou ja...) vriendin, kwebbel kwebbel, roddel roddel, tuut tuut, tet tet... Jaja, we kwetteren heel wat af. Na ongeveer een uur prikken we eventjes een dag om samen een hapje en een snapje ergens te gaan nuttigen (zodat we even weer wat kunnen bijpraten) en om tevens voor langere tijd afscheid van mekaar te nemen. Knaag, knaag, gekke borreltjes in m'n buik. Ik sprint weer terug naar m'n stoel in de tuin en plots overrompelt me weer het sombere gevoel. Kijk naar de overvliegende zwaluwen, luister naar het gekwetter van de hele vele vogels en besef dat de week van afscheid nemen weer in volle gang is. Afscheid van familie, buurtjes, vrienden, de tuin, de kippen en... Whaahhh afscheid van alles, snotter, snuif. BAH, dat went nooit. Voor wat? Waarom weg?
Je zou het haast niet geloven, maar... ondanks alles heb ik er alweer veel zin in.
                        JOEPIE, NOG EEN PAAR NACHTEN.

6 opmerkingen:

  1. Hoi, Alvast een goede reis en veel plezier! Tot eind juli/begin aug.
    Gr. Fam Croon

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha Michel en familie, bedankt. Zo te zien gaan jullie dus eind juli/begin augustus. Leuk om jullie dan weer te zien.
    Groetjes van ons beiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. hoi Cilia,
    Mocht je nog niet vertrokken zijn: een heel goede reis toegewenst! Het is hier 30 graden, niet verkeerd, hè? Niet somberen hoor, nergens voor nodig. Geniet!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Annette,

      Bedankt en leuk dat je weer 'online' bent.

      Trouwens ik heb al een paar keer geprobeert om even een krabbeltje op je blog te zetten, maar... helaas gelukt het niet. Geen flauw idee waar het aan ligt. Bij sommigen gelukt het wel, maar bij jou, Michel en Bouwval niet. Grrr.... erger, erger.
      Dan maar langs deze weg... SUPER moestuin heb je ervan gemaakt zeg.

      Liefs, Cilia (zondag gaan we PAS weg)

      Verwijderen
  4. Ik begrijp zo goed wat je voelt, ik mag nog 12 weken en dan ga ik VOORGOED naar La France....raar maar waar!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja... schiet nou echt op hè!(12 weekjes) Spannend hoor, vast al flink aan het dagen aftellen. En ach Elly, 'voorgoed'... Je komt vast en zekers nog wel weer een keertje in Nederland. Kan me echt erg goed voorstellen dat het de komende tijd een erg spannende tijd voor jou en je gezin wordt. Ik leef via je blog met jullie mee ;-)

      Verwijderen