Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

woensdag 26 april 2017

De laatste loodjes...


Nog enkele dagen en dan vertrekken we weer voor LANGE tijd.

Uiteraard heb ik er alweer veel zin in, maar toch merk ik aan mijzelf dat ik niet echt geschikt ben als tweede huis bezitter. Altijd weer moeite met het afscheid nemen.
Diep van binnen ben ik eerlijk gezegd ook super saai, een ware huismus die absoluut niet van verandering houdt ;-) De wereld rondtrekken is aan mij totaal niet besteed, telkens weer dat vervelende afscheid nemen.

Het is zelfs van dien aard dat ik haast wel een traantje kan plengen bij het afscheid nemen van onze auto. Morgen gaat hij weg... waarschijnlijk naar de schroothoop. Vele honderden duizenden kilometers heeft hij ons overal heen gebracht, teller staat ondertussen dik over de 550.000 km. Echt mooi of speciaal heb ik hem nooit gevonden, gewoon een doodordinaire middenmoter. Maar rijden deed hij als de beste en ... na lang wikken en wegen komt er weer zo'n doodordinaire middenmoter, ietsje jonger en aanzienlijk minder kilometertjes op de teller, beetje doffer van kleur... maar dat zijn wij in de loop der jaren ondertussen ook ;-)

Och, nog zoiets sneu's... de tuin hier. De lelietjes van dalen staan op het uitkomen, zo ook de hele vele wilde hyacinten en allerlei andere bloemen die, ondanks slecht onderhoud, het telkens weer presteren om terug te komen... ik zal ze niet zien bloeien, snotter snuif. De beukenhagen die voorzichtigjes aan beginnen blad te krijgen, pfff zwaar.
Tja... ook hier begint het voorjaar, een mooie tijd en wij, wij gaan weg.

Onze kleine Mitsie is gecremeerd, haar as staat nu hier in huis en gaat met ons mee, te samen met de as van onze Robbie (onze vorige hond), naar Frankrijk. Het is de bedoeling dat wij ze in Frankrijk samen gaan uitstrooien, maar wie weet gaan ze in de herfst weer mee terug naar Nederland.


Nog BEDANKT voor alle lieve reactie's op het overlijden van Mitsie, hier op de blog, via de mail, via kaartjes en persoonlijk.


De laatste loodjes : veel poetsen, boenen en wassen, pakken, een trekhaak onder de auto maken, de laatste boodschapjes, etc. etc.

EN DAN...

Denken we dat we zaterdag of zondag vertrekken...

OP NAAR LE PRE BONNET






zondag 16 april 2017

Mitsie...


Mitsie 
22-11-2005 / 15-4-2017


Onze kleine Mitsie Pitsie is zaterdagochtend overleden.

Onze Mitsie was een meisje, die een ieder die van honden houdt, zich zou wensen qua karakter.
Duizenden woorden zou ik hier neer kunnen zetten, hoe dierbaar zij ons was. Een poging heb ik gedaan, maar... het zou tekort zijn om haar lief karakter te beschrijven. Daar zijn geen woorden voor.
Het voelt als onrecht dat zo'n schat zo vroeg moet gaan, maar wat is recht en wat is onrecht.

Dat we haar verschrikkelijk missen, hoef ik hier ook niet te vermelden.

Eén grote lege plek in ons klein gezinnetje.



vrijdag 7 april 2017

Stankoverlast...


Stankoverlast...

Uiteraard zie je dat niet op foto's, maar helaas roken wij het soms wel op ons overdekt terras.
De boosdoener was de afvoer van de septic tank, de afvoer lag bovengronds richting buurveldje.
Daar hadden wij nooit geen last van omdat we daar nooit zaten. Maar sinds wij ons afdakje daar gemaakt hebben merken we soms ietwat onwelriekende geurtjes die opkomen stijgen als er iemand naar het toilet geweest is. Tja... fris is anders ;-(

Dus moest er eindelijk iets aan gebeuren.

Reisje Brico in Roanne om geperforeerde pijpen te kopen.


Vervolgens een GROOT gat graven...

Aanhanger grint ophalen in Mayet...

Zand onderin de kuil...

Daarbovenop een dikke laag grint...

Vervolgens de geperforeerde buis op de laag grint...

Tweede aanhanger grint ophalen uit Mayet...


Dikke laag grint over de geperforeerde buis...


Worteldoek over de grint laag maken, daar had Henk volop hulp bij ;-)

Daarna alles dichtgooien met grond.

Al met al gaat het vast een super zomer worden zonder nare luchtjes.


dinsdag 4 april 2017

Maart 2017...


Het was weer heerlijk genieten in de Montagne Bourbonnaise...
Jawel 'was', want ondertussen zitten we alweer in Nederland.


Leuke lange wandelingen gemaakt, met mooie uitzichten...


Genieten van de mooie zonnige open plek in het bos...


Daar waar ons huisje voorzichtig tevoorschijn piept...


Het huis ligt heerlijk beschut, zodat we meestal weinig last van wind hebben daar...


Onze kleine Mitsie, die nog steeds dapper meegaat op lange wandelingen...


Vidor, die altijd helemaal in zijn element is...


En ons jonge meid Mila?

We stonden werkelijk helemaal versteld van ons meisje, als een blad aan de boom was ze totaal veranderd.
Een dikke lieve knuffelkont is ze van dag 1 altijd al geweest, maar we hebben nog nooit een hond gehad die zoveel kattenkwaad uitgevreten heeft als Mila. Veel spullen vernield en echt... ik kon haar bijna geen seconde alleen laten, want dan was de kans zeer groot dat ze wat uitvrat... Natuurlijk hadden we kunnen overwegen om haar in een bench te doen, maar daar zijn we absoluut geen voorstander van.
De afgelopen twee weken hadden we totaal geen omkijken naar haar, ze luisterde plots alsof ze nooit anders gedaan heeft, ze liep gezellig de gehele dag achter mij aan, af en toe even lekker dollen met Vidor en 's nachts hoefden wij haar niet ..tig keer van ons bed afsturen, ze ging uit zich zelf op haar slaapplekje (op de slaapkamer) liggen en snurkte er heerlijk de gehele nacht door. En spullen vernielen? Net of ze dat nooit gedaan heeft.
Of het nou van haar loopsheid komt, geen idee, maar hèhè prettig was het wel :-)


Uiteraard hebben we ook nog wel het een en ander gedaan...
De aardappels zitten er in, hopen dat ze het weer goed doen.


Even een dolletje tussendoor...
Altijd genieten als onze honden het naar hun zin hebben en dat hebben ze daar.
De honden nemen een zeer grote plek in in ons gezin.

Natuurlijk ook onze drie katten, die doorgaans de reis heen en terug ietwat minder leuk vinden, maar het in Le Pre Bonnet alle drie altijd prima naar hun zin hebben.


Tja... en dan het weer.
 Voor het eerst, dit jaar, de korte broek weer aangehad...

Geen foto...

Ze zien er nog behoorlijk bleekjes uit, dus moet ik er eerst zelf nog eventjes aan wennen voordat ik ze publiekelijk toon ;-)


zaterdag 1 april 2017

Hazelworm...


Ondanks dat ik weet dat hazelwormen niet gevaarlijk zijn schrok ik toch best wel eventjes toen ik plots een hazelworm in de schuur zag.


Wij hebben, nou ja... Henk, de hazelworm in de tuin uitgezet.


Mooi is hij/zij wel...