Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

woensdag 13 maart 2019

Beetje balen...


Vorige week maandag kwamen wij tot de ontdekking dat er wat mankeerde aan de vering van onze auto, de auto ging niet genoeg omhoog... met als gevolg dat wij over ons zandpad, met dikke stenen en andere oneffenheden, stuiterden.
Om  een beetje 'fatsoenlijk' bij ons huis te komen ben je een 4 x 4 nodig of een auto die, zoals de onze, in verschillende hoogte standen kan. Anders is er grote kans dat je zo af en toe met de bodem over de grond gaat.
Henk gelijk de volgende dag naar de garage. Daar hebben ze de auto nagekeken en het euvel gevonden, maar... de onderdelen waren niet voorradig en moesten besteld worden.
Werd ons gelijk verteld dat het niet vertrouwd was om zo naar Nederland te gaan, wat wel in onze bedoeling lag.
Vorige week de gehele week gewacht, paar keer gebeld : NEE... nog geen onderdelen.
Met als resultaat dat wij helaas afgelopen weekend niet naar Nederland konden, vele afspraken moesten verzetten... al met al erg vervelend.
Vandaag waren eindelijk de onderdelen aangekomen en kan, als alles mee zit, de auto vrijdag gerepareerd worden.

Verder nog een klein tegenvallertje.



Zit ik in de tuin te wroeten kom ik plots een parfum flesje tegen, een flesje met inhoud.
Even dopje eraf en neus er boven, bah... sterke parfum lucht. Ik ben absoluut geen fan van parfums of aftershave, staat me zelfs wat tegen.
Gelijk het flesje leeg gegoten, flink gespoeld... want het is best een leuk flesje, die later waarschijnlijk in de glascontainer beland.
Daarna toch nog even op internet gekeken, wat het voor parfum was. Er staat namelijk ROJA op de dop, daar waar ik nog nooit van gehoord had. Schijnt het een ontzettend dure parfum te zijn, een parfum waar je al gauw enkele honderden euro's voor betaald.
Toch niet te vatten dat mensen zo'n duur luchtje aanschaffen om het vervolgens ergens bij ons in de tuin te droppen ;-)
Wie weet wat het 'antieke' flesje parfum waard was. Heb ik het zo maar klakkeloos weggespoeld.

Gelukkig is het hier niet een en al droevenis, welnee... buiten is het hier heerlijk toeven. De narcissen zijn alweer flink op komst.


Een vriendin van ons vroeg al : hoeveel bolletjes heb je wel gepoot.
Niet 1, terwijl de tuin vol staat met wel duizenden.
Allemaal wilde narcissen, ieder jaar opnieuw een verrassing.


Zo ontzettend mooi en echt ze staan overal.


Zelfs op de vaasjes in huis ;-)


Ook staan er overal longkruidjes te bloeien in de tuin.

Echt aan alles merk je hier dat het voorjaar er aan komt. Van alles komt weer boven, de vogeltjes kwetteren er weer lustig de gehele dagen op los, de vleermuizen vliegen tegen de schemering weer rond het huis.
De winter is/was leuk, maar ik verheug me toch wel alweer flink op het voorjaar.



vrijdag 1 maart 2019

Stokken-omheining...


Vandaag een nieuw paadje uitgezet.


Op zich denk ik dat je in de zomer bijna niets ziet van de 'stokken' aan weerszijden van het pad, omdat het dan waarschijnlijk weer helemaal vol staat met bloemen, brandnetels, bramen, springbalsemienen e.d. Maar de stokken dienen voornamelijk als scheiding, zodat we weten wat we moeten maaien... het paadje.


Het paadje gaat naar een plek, die we open willen houden, waar je een mooi zicht op allemaal kleine watervalletjes hebt, waar binnenkort hopelijk weer allemaal mooie donkergele dotterbloemen komen.
Ook als ze er niet komen is het een erg leuk plekje, waar het water dag en nacht klettert.


Was maar 1 klein nadeeltje met het maken van de stokken-omheining... Mila haalde er om de haverklap weer stokken uit ;-)


Ook om Henk zijn toekomstige moestuin hebben we een stokken-omheining gemaakt.
De stoeltjes staan al klaar om toe te kijken of er al wat boven komt...

Over een paar weken krijg ik naar alle waarschijnlijkheid een 'nieuwe' fotocamera, mijn oude wordt met de dag slechter. Vaak weinig kleur, overbelicht en vlekkerig... erg irritant.
Op bovenstaande foto's behoorde de lucht eigenlijk mooi blauw te zijn, want het was nog steeds erg mooi weer ;-(

maandag 25 februari 2019

Laatste jachtweek?


Volgens horen zeggen was het de laatste week van het jachtseizoen, nou dat was te merken.
Afgelopen week hoorden we zo'n beetje dagelijks geknal, drie dagen zaten ze hier bij ons rondom ons terrein, de jachthonden scheurden luid blaffend door de bossen, dikke plas bloed in de buurt van ons postbusje, de forse 4x4 's reden af en aan, soms met honden achterin de bak.
De meeste jagers houden er wel rekening mee dat wij hier wonen, rijden dan redelijk langzaam langs ons terrein, maar soms zit er zo'n halve zool tussen die het nodig acht om met een rotgang hier door de bossen te rijden.
Vaak begint de ellende 's morgens al tot laat in de middag. Een leuke wandeling door de bossen is dan absoluut geen aanrader.

NEE, het kan mij absoluut niet bekoren.

Komt bij dat onze honden dan de gehele tijd onrustig zijn.
Vidor vindt het nog wel spannend, hij rent zo af en toe achter een auto aan met luid blaffende honden erin, uiteraard blaft hij dan luidkeels terug.
Maar onze Mila wordt er super nerveus van, zij drentelt wat zenuwachtig heen en weer... huis in huis uit. Springt van spanning bovenop de tafels en op het aanrecht, blaft zodra zij een geluidje hoort.
Gelukkig blijven onze katten dan uit zichzelf binnen, die vinden dat gedoe maar niets.

Hoop van harte dat dit de laatste week was, wat een sport...

Uiteraard waren wij wel erg veel buiten, aangezien er HEEL VEEL te doen is buiten en het continu stralend weer was.


Druk bezig met de oude nieuwe deur...

Henk heeft er wat scharnieren afgeslepen, deze wilden er niet gewoon uit. Zelf ben ik bezig met de deur ontdoen van de vele oude verflagen, krabben en schuren.
Als dat klaar is moet de deur tegen houtworm behandelt worden, verder wat plekken bijwerken en vervolgens een nieuw verflaagje erop aanbrengen.
Daarna moeten we nog nieuwe scharnieren erop maken en een nieuwe (ouderwetse) deurklink zoeken.
Tja... voor zo'n oude deur moet je wat over hebben ;-)


Molshopen...

Ook zijn we beiden veel in de tuin bezig, ieder zo zijn eigen dingetjes. Vandaag vele molshopen verwijderd, er zitten daadwerkelijk vele tientallen (misschien wel honderden) van die verschrikkelijke bulten. Ze schieten als paddenstoelen uit de grond, vaak ook nog eens op de wandelpaden.

Gisteren, tijdens het rondrijden, nog een leuk verlicht kerkje gezien.


Zo grappig dat blauwe licht, het schemerde al wat...

Uiteraard zijn hier in de buurt vele mogelijkheden om te overnachten, mocht u van al dat moois hier willen genieten...


Een zeer modern hotelletje...

Toch wel jammer dat al die panden leeg staan. Soms kom je in dorpjes waar je kunt zien dat het ooit een bloeiend dorp was met vele winkeltjes, hotelletjes e.d. die nu stuk voor stuk leeg staan.

maandag 18 februari 2019

Vervroegde lente ?


Evenals in Nederland hebben we hier al een paar dagen super mooi weer achter de rug en er is ons nog veel meer beloofd.

Mooi weer betekend hier vaak : veel buiten verpozen.


De honden vinden het ook geweldig. Als 's morgens de deur open gaat rennen ze vaak, over de vlonder, naar het weiland... daar is het momenteel het zonnigst.
Aangezien de zon nog vrij laag staat hebben we bij huis nog niet erg veel zon.
Zelf gaan we dan ook met regelmaat met onze kop koffie en/of onze boterham naar het weiland.

Op het weiland is nog erg veel werk te doen. Henk wil er nog graag een stuk land omgraven om er een 'moestuintje' bij te maken.


Vrij pittig werk...

Verder zijn we er bezig om wat paden uit te zetten, zodat we er later, als er weer allemaal bloemen bloeien, gemakkelijk rond kunnen lopen tussen de vlinders en de hommeltjes. Deze paden willen we dan zo af en toe maaien.

Ook liggen er her en der nog verscheidene bomen (eiken en essen) die in oktober omgevallen zijn. Deze liggen helemaal onderaan op het weiland, dus nog een heel gesjouw om ze boven te krijgen. Eerst  wat klein zagen en dan... pfff , alles naar boven brengen.


Hout, hout en nog eens hout... veel draait hier om hout ;-)

Afgelopen week is Henk voor een paar dagen alleen naar Nederland geweest. Sinds vorig jaar augustus weer de eerste keer dat ik hier alleen bleef. Was best wel weer even wennen.
Zelf zit ik hier dan die dagen zonder auto en ben overwegend op mijzelf aangewezen.
Nou ja, is niet helemaal waar. Heb een lijst vol telefoonnummers van vrienden en bekenden hier in de buurt die ik in nood bellen kan. Maar ja... zoiets doe je natuurlijk niet zo snel, dan moet er toch wel echt wat aan de hand zijn.
Komt bij dat ik het toch ook wel even prettig vind om zo af en toe even een paar dagen helemaal op mijzelf te zijn en geen ander mens te zien of te horen.

Henk heeft de leuke oude deur uit Nederland meegenomen, dus daar kunnen we hier nu ook mee verder. Gaat vast mooi worden, het moet alleen nog even gebeuren... aangezien we de tuin ook nog voorbereiden willen voordat de lente begint en wij graag buiten verpozen is het nog de vraag wanneer wij ons ertoe zetten kunnen om er mee bezig te gaan.

Tja... zo gaat dat hier een beetje, het binnenwerk blijft vaak wat liggen. Komt denk ik ook omdat het binnen al PRIMA wonen is en wij niet erg veel eisen stellen. Uiteraard moet het wel warm en gezellig zijn binnen, maar... DAT IS HET AL ;-)


De pinda-netjes en de vetbollen worden gretig bezocht.

Tijdens de afwas heb ik vaak dit zicht erop, het netje en de vetbollen hangen voor het keukenraam. Soms durf ik me maar amper te verroeren om de vogeltjes maar niet te laten schrikken. Ook elders in de tuin hangt er veel lekkers voor de vogeltjes.




maandag 11 februari 2019

Roken...


In gedachten zie ik jullie denken : ze gaat het toch niet over roken hebben.

Jawel dus...



Roken is slecht voor de gezondheid, dat weten we zo ondertussen allemaal wel. Trouwens, leven op zich is ook slecht voor de gezondheid... maar daar ga ik verder hier niet op in ;-)

Helaas, ik heb een minpuntje... ik rook. Misschien stop ik er ooit mee, maar momenteel rook ik dus nog.
Als roker erger ik mij bij tijd en wijle gruwelijk aan die grote hetze tegen roken, steek zelfs een extra sigaret op vanuit ergernis.

Kom ik bij de dokter, wordt me gevraagd of ik rook. Kom ik bij de internist, wordt me gevraagd of ik rook en hoeveel per dag. Zelfs bij de tandarts wordt me er naar gevraagd.
Geen van allen vraagt of ik alcohol drink, of ik te vet eet, of ik veel snoep, of ik genoeg beweeg etc. etc.

Dan zit ik te popelen om te vertellen dat ik zeer summier alcohol nuttig, redelijk gezond eet en vrij veel beweeg. Weinig zout, weinig suiker, veel water en veel onbespoten groenten.
Maar... daar is geen oor naar.

ROOKT U OOK? Hoeveel sigaretten per dag? Dat is wat ze weten willen.
Gelukkig heeft nog geen van allen het gewaagd om het mij te verbieden, of nog erger... om mij met een belerend vingertje te vertellen hoe ongezond dat wel is ;-)

Roken, uiteraard is het slecht maar....................

Zo, dat moest ik even kwijt. Lucht lekker op ;-)

Ondertussen is hier de sneeuw zo goed als verdwenen, her en der ligt nog wat, wat soms voor zeer mooie effecten zorgt.


Ware kunstwerkjes...


Is een foto van een paar dagen geleden, de vlonder is ondertussen sneeuwvrij.






dinsdag 5 februari 2019

De auto naar boven...


We zijn een beetje dom geweest...

Een paar dagen geleden dooide het behoorlijk, de sneeuw was zo goed als verdwenen. Zodoende dachten wij afgelopen weekend dat we de auto wel bij huis konden laten staan nadat we boodschappen hadden gedaan en tevens een dikke volle gasfles bij ons hadden.
Meestal zetten wij de auto boven neer als er sneeuw op komst is, boven vlakbij de openbare weg. Dit keer dus niet, omdat we stellig dachten dat het wel mee zou vallen met de sneeuw en uiteraard een beetje luiigheid, want het is een beste tippel naar boven, tevens is het prettiger (gemakkelijker) om de auto naast het huis te hebben).

Zoals velen ondertussen wel weten, staat ons huis ongeveer een kilometer van de 'bewoonde' wereld af. Om bij de openbare weg te komen moeten wij ongeveer een kilometer omhoog, deels over een zandpad en deels over een half verhard pad.


Was me daar toch enorme veel sneeuw gevallen, terwijl we vandaag de auto nodig waren (bezoekje internist, nog minstens tot oktober aan de prednison... wat me best wat tegen viel omdat het allemaal prima gaat).
Zondag de gehele middag bezig geweest om de auto omhoog te krijgen. Heel veel sneeuw scheppen, om vervolgens de auto weer een paar metertjes verder te krijgen.


Er kwamen nog wel een paar jonge mannen met een 4 x 4, deze probeerden om onze auto naar boven te trekken, maar helaas ging dat niet... dus verder scheppen.



Al met al tot het donker werd bezig geweest, de auto moest daarna nog zo'n 100 meter omhoog.
Vanmorgen, maandag, in alle vroegte verder gegaan. Pad verder wat sneeuwvrij maken en tevens de parkeerplek boven vrij maken van sneeuw, zodat de auto daar kon staan.


Zat gelukkig nog wel wat positiefs aan het gebeuren, een leuke zonsopkomst...


Pff... nog een klein stukje.


Gered... al moet ik zeggen dat de doorgaande route/weg ook niet echt schoon te noemen is. Hier wordt zelden zout gestrooid (hebben wij in ieder geval nog nooit meegemaakt), alleen wat sneeuw geschoven. Heel wat anders dan in Nederland.

Kwamen we vanmiddag in Vichy, ligt daar totaal geen sneeuw... hoe is't mogelijk ;-)

woensdag 30 januari 2019

Sneeuwpoppen...


Afgelopen middag hebben wij onze creativiteit even aangesproken...


Twee nieuwe gezinsleden...


Hopen dat het niet al te snel gaat dooien...


Ai... wat een vrolijkerd hè!

Dooien was niet het grootste probleem, welnee... onze lieve hondjes zagen plots wat eetbaars.
Als eerste hebben ze onze pracht sneeuwpoppen ontdaan van hun neusjes (wortel zijn ze dol op, smikkel smakkel smul). Daarna werden de ogen van de kleine sneeuwpop eruit gehaald, want ja... walnoten lusten ze ook erg graag.