Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

dinsdag 21 maart 2017

Zo'n eerste dag na aankomst...


Gisteravond, zondag, zijn we weer in Le Pre Bonnet aangekomen na een reis van dik 14 uur.
Gelukkig geen schade aan ons huis of in onze tuin, maar wel waren er weer verscheidene bomen omgewaaid op de toegangsweg naar ons huis. Deze waren grotendeels al van de weg verwijderd, zodat we 'redelijk' bij ons huis konden komen.
Thuis aangekomen, de aanhanger en de auto uitladen, ons wat settelen... spullen in de kasten, bed opmaken etc. etc.  Presteert onze Mila het om even in snelligheid een klein plasje op ons fris opgemaakt bed te doen (zij is voor het eerst loops, denk dat het daar wat mee te maken heeft). BAH, bah, bah...
Uiteindelijk toch redelijk voldaan, na het bed verschonen en een heerlijke warme hap, op bed gegaan.

En dan... wordt je 's morgens wakker en volgt de eerste dag. Dat is vaak zo'n dag dat ik wat te hoog ademhalend in het rondte loop, omdat ik van alles het liefst tegelijk wil doen... binnen alles aan de kant maken, buiten in de tuin bezig, lopen met de honden, boodschappen halen, zitten genieten en noem maar op.
Van dat alles is allemaal een klein beetje gekomen. Het huis wat aan de kant gemaakt, veel in de tuin bezig geweest (waar heel veel te doen is), de toegangsweg wat ontdaan van de vele takken die er lagen, kleine wandelingen met de honden gemaakt (zij vermaken zich hier rondom het huis optimaal), boodschappen gehaald (zodat we weer een lekker maal konden maken) en buiten gezeten te genieten van de hele vele narcissen in de tuin. Paar keer in de poep gestaan, bah... , fototoestel die wat kuren vertoonde, grrr...
Henk was afgelopen dag weer 'gewoon' aan het werk, thuiswerk.

Nu, 's avonds zittend voor de warme houtkachel, buikje goed gevuld, is de rust in het hoofd weer teruggekeerd. Nagenietend van de leuke post die in ons postbusje zat. Onder de leuke post zat zelfs een gelukkig nieuwjaarskaartje, dat is toch wel fijn om halverwege maart te ontvangen. Het kaartje staat leuk te wezen op onze schouw ;-) (bedankt Laura...).


Ieder jaar sta ik er weer versteld van dat er zo ontzettend veel narcissen opkomen. De tuin staat er in maart altijd bomvol mee, zelfs in ons bos staan ze.


Mila heeft meer oog voor andere dingen ;-)


Samen kijken of er een hertje te spotten is op het buurveldje...
Altijd weer een genot om te zien hoe geweldig Vidor en Mila het hier vinden, ze zijn erg veel buiten.
Mitsie niet, die ligt zoals gewoonlijk het liefst voor de warme houtkachel ;-)

En de katten? Geen idee, denk dat ze het alle drie hier prima vinden... zo te zien aan hun reactie's voelen ze zich hier wel thuis.




maandag 27 februari 2017

Nog een paar weken...


Weekjes aftellen...

Eerst nog even stemmen en dan... is het de bedoeling dat we weer die kant opgaan.
Voor hoe lang weten we nog niet, twee of drie weken denk ik.
Dan moeten de pootaardappelen de grond in en tevens verder bekijken wat we zoal in de tuin kunnen doen.

Ieder jaar bekijken we opnieuw wat we wel en wat we niet verbouwen willen in de tuin. Aardappelen is ons al jaren ZEER goed bevallen, zo ook tomaten, pepers, paprika's, courgettes, rucola en bonen. Kolen, zoals bloemkolen en broccoli komen er niet meer in, ook geen uien en geen prei.
Best wel jammer omdat we wel vaak prei en uien gebruiken, maar we hebben het een paar keer geprobeerd en het wil maar niet gelukken... geeft alleen maar ergernis ;-(
Komt bij dat we het puur voor ons plezier doen, niets zelfvoorzienend of zo. Wel uiteraard puur natuur, zonder 'gif' of dergelijke... daar houden we absoluut niet van.
We proppen de pootaardappelen in de grond, evenals de andere groenten. Geven het wat water indien nodig en verder moet het zichzelf redden. Uiteraard praten we er wel wat tegen, dat helpt enorm bij het groeien.
Soms krijgen we allemaal goed bedoelde adviezen, erg lief... maar wij zijn gewoon geen tuiniers, we rommelen wat aan voor ons plezier. Wel vind ik het fijn om te kijken of het al op komt en of het al gegroeid is. Even onder ons, ik voel me stiekem soms ook best wel wat trots als ik fier met een mandje groenten uit de tuin kom, geeft een zeer voldaan gevoel ;-)

Hè hè, nog even wat geduld en dan kunnen we weer. Heb er alweer veel zin in, vooral in het buitenleven daar. Dat mis ik hier het meeste.

MILA en VIDOR


Zelfs de honden liggen hier op de bank te wachten tot we weer die kant opgaan.

Mitsie is ook nog steeds van de partij, ook al maakt het haar denk ik niet uit of ze hier in Nederland of in Frankrijk lekker in haar mandje ligt.

Maar zeker weten, onze Vidor en Mila vinden het daar geweldig, heerlijk rennen door de tuin en in de bossen.

Nog een paar weken...


maandag 30 januari 2017

Nog even...


Nog even en dan zit de maand januari er op. Een vervelende maand? Nou nee, dat niet echt... maar wel een maand dat de zomer nog ver weg lijkt, de feestdagen voorbij zijn en er hier doorgaans maar weinig spectaculaire dingen gebeuren.
Eigenlijks een maand om een winterslaapje te houden, heerlijk onder het flanelletje ;-)

Zo af en toe maken we eventjes een uitstapje, maar ook dat is niet echt noemenswaardig.


Paar, bewerkte foto's dan...


Foto's van het afgelopen weekend...


Zicht op de Dollard...


Leuk schilderijtje toch? 


Mila vond het allemaal wel weer ERG leuk ;-)

Eerlijk gezegd heb ik bijna nooit mijn fototoestel bij me, mede omdat we de handen vaak al behoorlijk vol hebben met HOND. Maar goed, afgelopen weekend wel... zodoende acht ik het zeer nodig om hier dan maar enkele te plaatsen.

Verder valt er hier niet zo barre veel te bloggen of... NEE TOCH NIET.

Le Pre Bonnet is nu even de ver van mijn bed show, denk dat we ergens in maart weer die kant opgaan.




donderdag 12 januari 2017

Aangename weken...


We zijn weer helemaal ingeburgerd hier in Westerwolde, maar... ik mis ons stekkie in Frankrijk nu alweer ;-(
Het heerlijke knusse samen bij elkaar zitten voor de lekkere warme houtkachel, het vele buiten zijn, zelfs het houtjes kloven, de omgeving en bovenal de vrijheid zo middenin de natuur.
Met andere woorden : het waren weer zeer aangename weken.


Een dag voor vertrek...

Had ik trouwens al vermeldt dat we onze klok in Le Pre Bonnet nog op zomertijd hadden staan?
We zagen het de tweede dag pas en vonden het dusdanig aangenaam dat we de klok zo hebben laten staan. Zodoende was het de afgelopen weken bij ons pas rond een uurtje of zeven 's avonds donker. Sowieso is het wat langer licht daar, scheelt toch minstens een half uur tot drie kwartier.

Een paar dagen voordat we naar Frankrijk vertrokken hebben we nog een paar winterbanden onder onze auto laten zetten. Onze oude banden waren compleet op en aangezien we nog geen andere auto hadden leek ons dat wel verstandig. Mooie banden met lekker veel profiel...


Tijdens een pauze, op de terugreis, in de Champagne was er niet heel veel meer van te zien ;-)
KLEI...


donderdag 5 januari 2017

Beetje sneeuw...


De afgelopen weken was het regelmatig wit...


Dat vonden de honden al leuk...

Maar... vanmorgen lag er een heus laagje sneeuw.
Gisteravond begon het wat te sneeuwen, onze Vidor en Mila vonden het helemaal geweldig. Rennend achter de sneeuwballen aan en soms happend in de lucht om wat sneeuw te vangen.

 Vanmorgen, tijdens de ochtend wandeling had ik mijn klein fototoestelletje mee.


Vidor moet altijd even over het weiland kijken of er ook wild te bespeuren valt.
Mila loopt helemaal vooraan, begrijpt niet waarom Vidor daar altijd even blijft zitten. Komt bij dat ze ook nog wat bang voor hertjes is ;-)
Onze Mitsie was niet mee, zij heeft even haar behoefte gedaan en ging daarna linea recta naar huis.


Onderweg zijn we langs een mooi kabbelend watertje gelopen.


Deze foto is genomen bij een enorm groot veld waar zomers graan of mais op verbouwd wordt. Boven op de berg, wat altijd een hele klim is, heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Maar vandaag ben ik om de berg heen gelopen, dat is een ietsie pietsie minder zwaar...


De honden niet, die spurten overal heen. Mila had even een hele groep kraaien verjaagd, ze is dol op vogels. Op de foto kun je er bijna geen Mila van maken, maar zelf vind ik de foto zo leuk omdat onze Mila nog van die heerlijke zwabberpoten heeft. Hier kwam ze aangestoven nadat ik haar bij me gefloten had. Als ik haar bij me fluit dan kan ze rennen als een bezetene (natuurlijk niet om mij, maar om het lekkernijtje dat ze dan krijgt).


De zon deed haar best om zo af en toe door het wolkendek heen te schijnen. Echt gelukken deed dat vandaag niet.


Toch was het een heerlijke dag, zo rond het vriespunt, beetje koud, maar fijn om te lopen.


Ook om weer verder te gaan met hout zagen, kloven en stapelen. Vaak een middagbezigheid, terwijl Henk lekker bij de kachel zit te werken (thuiswerk).


Ondertussen alweer mooie stapels hout voor de koude dagen.

Het houthok naast ons huis raakt behoorlijk leeg, deze willen we de komende dagen weer bijvullen.
Als je volledig op hout stookt, zelf de bomen kapt, zaagt, klooft en stapelt, zoals wij de laatste jaren doen, dan neemt dat behoorlijk veel tijd in beslag. Gelukkig vinden wij het beiden nog steeds een ontspannen werkje, verstand op nul en lekker buiten bezig.


zondag 1 januari 2017

De beste wensen voor 2017



De beste wensen voor 2017 vanuit Le Pre Bonnet

Henk en Cilia


donderdag 29 december 2016

De kerstboom...


Zoals ik al eerder vermeld had, had dit jaar ons klein kerstboompje bont gekleurde lampjes. Het was even flink wennen, maar na verloop van tijd waren wij dat. Bij thuiskomst zagen wij van verre onze gekleurde boom al schitteren. De gehele dagen stond hij vrolijk te zijn en bij het opstaan begroeten wij de boom enthousiast.


Zo ook op tweede kerstdag, de boom vriendelijk begroeten na het ontwaken. Stekker in het stopcontact... SCHRIK, de vrolijke gekleurde lampjes deden het niet... KAPOT. Ook niet meer te repareren, 1 week oud, geweldige kwaliteit... maar niet heus.

Daar zaten we dan op tweede kerstochtend. Wat nu!!!
Hier in Frankrijk hebben ze geen tweede kerstdag, maar ja... wij zijn en blijven Nederlanders ;-)
Een sneu boompje zonder lampjes? Boompje eruit? Of... boompje opnieuw optuigen?
Voor het laatste kozen wij. Alles uit de boom, omdat het snoer met de hele vele gekleurde lampjes eruit moest. Nieuw snoer, die we nog liggen hadden, met lampjes in de boom, slingertje erom heen draperen, paar mini balletjes erin en...


VOILA, weer een boompje met licht...

Ah... kerst zit erop, DUS... kan het boompje weer weg. Nee hoor, wij laten hem gewoon tot volgend jaar staan ;-)

Even iets totaal anders...
Had ik al eens verteld dat onze jonge hond behoorlijk kan trompetteren?  De eerste maanden dachten wij nog dat het van de koeienvlaaien kwam, je wilt toch graag iets de schuld geven. Maar nee hoor, ons meidje trompettert er nog altijd lustig op los.
Mijn hele leven heb ik honden gehad, sommige honden lieten wel eens een wind... maar nog nooit een hond die er zo goed in was als onze Mila.
Telkens als ze op twee poten staat, eventjes ergens tegenop, komt er een geluid uit en alsof dat nog niet erg genoeg is... ze STINKEN vaak ook nog behoorlijk. Zittend doet ze het ook, zelfs in haar slaap ;-(
Zo ook tijdens ons overheerlijke kerstmaal... TOET... snuf snuf... TOET... snuf snuf.
Wij hebben haar zodoende ook de bijnamen POEPIE en STINKERTJE gegeven.
Geen idee of er ook kampioenschappen winden laten zijn, zo ja... dan denk ik dat ons stinkertje veel kans maakt om te winnen.

Trouwens alweer een paar bomen omgezaagd, waaronder een spar die afgelopen zomer plots dood ging. Vaak even een spannend gebeuren, aangezien het vrij grote (hoge en dikke) bomen waren en het nogal precies kwam waar ze heen moesten vallen.
Het is gelukkig helemaal volgens planning verlopen en de es is al gezaagd en gekloofd.
Het plan is om nog enkele bomen om te zagen, een echte winterklus. Overal, hier in het bos, hoor je momenteel met regelmaat de kettingzagen brullen. LEKKER STIL hier in het bos ;-)


De vogeltjes hier zitten regelmatig voor ons keukenraam. Ik dacht bij mijzelf : Weet je wat, ik hang ze even wat lekkers neer, leuk voor ze zo tijdens de feestdagen. Sindsdien geen vogel meer gezien... Vrees dat de vetballen er in maart nog net zo bij hangen.

Nu op naar de JAARWISSELING, OLIEBOLLEN BAKKEN, smul smul... de broekriem al wat losser gezet ;-)