Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

woensdag 14 februari 2018

Landhuisje...




Afgelopen zondag zijn we weer in Le Pre Bonnet aangekomen na een vrij rustige reis.
Wel was het even licht schrikken bij aankomst op de weg naar ons huis, er was een stuk bos gekapt.
Dat het stuk bos, dennenbos, gekapt zou worden mettertijd dat vermoedden wij al. Het bos werd zo ondertussen ook best wat gevaarlijk, bij stevige wind kwam er met regelmaat een boom naar beneden en bij een licht briesje lag de weg vaak bezaaid met takken.
Voor ons best even wennen dat het bos weg is, want al sinds wij ons huis hier hebben was het bos er. Nu plots is het een open vlakte.
Gaat vast wel weer wennen, komt bij dat het niet het mooiste stukje bos was.













Tja... uiteindelijk wordt er heel veel bos gekapt hier want het is in principe bijna allemaal productiebos. Gelukkig blijft er ook genoeg staan.

Sinds wij ons huis hier hebben noemen wij het altijd ons BOSHUISJE, wie weet moeten we de naam in de toekomst aanpassen in LANDHUISJE ;-)
Dat valt gelukkig nog mee, ach en we zullen maar zo denken : alles heeft zo zijn voors en zijn tegens.

Als je zo na een dikke maand hier weer komt, lijkt het soms net of we er maanden lang niet geweest zijn, vooral de eerste dagen. Koud in huis, komt bij dat we de kachel eerst ook niet aan de loop kregen. Aan alle kanten kwam er rook uit de kachel, maar branden wilde het niet. De keuken en de slaapkamer zagen op een gegeven moment blauw van de rook.
Mij leek het logisch dat waarschijnlijk de kachelpijp verstopt zat, maar Henk (eigenwijs dat hij is) wilde daar in eerste instantie niets van weten, dus hij van alles proberen. Niets hielp en er kwam steeds meer rook in de keuken. Uiteindelijk, na meer dan een uur, heeft hij toch maar even voor de zekerheid de pijp gecontroleerd... EN... jawel hoor, deze zat flink dicht. Wij hebben een bocht in de pijp en daar wil zich wel vaak eens wat roet ophopen, geen probleem normaal gesproken als we hem maar vaak genoeg even legen. Volgens Henk had hij dat nog niet lang geleden gedaan. Daarna, nadat we de pijp geleegd hadden, deed de kachel het gelijk weer als een tierelier.

Verder continu gedonder met onze nieuwe geiser, deze geeft geen warm water. Dus er achter aan gebeld, nog eens gebeld... uiteindelijk zeiden ze dat we een andere gasdrukregelaar op onze gasfles moeten hebben. Hier bij ons in de buurt hebben ze dat ding niet te koop, zodoende is Henk vandaag naar Roanne geweest om er een te kopen. Morgen er verder mee bezig en dan afwachten of het daar aan ligt en wij weer warm water hebben.

Verder is er hier nog een aardig laagje sneeuw gevallen, het is weer helemaal wit. Denk toch echt, nou ja ik hoop, de laatste stuiptrekkingen van de winter. Wat mij betreft mag het voorjaar wel beginnen ;-)


Al moet ik zeggen dat de honden het helemaal geweldig vinden.





dinsdag 6 februari 2018

Voorbereidingen...


De voorbereidingen zijn alweer in volle gang.

Dit jaar ligt het in onze bedoeling om weer zeer veel in Frankrijk te verpozen. Wel staat er in de planning om zo af en toe met ons allen voor een weekje of twee weken naar Nederland te gaan en uiteraard gaat Henk regelmatig voor een weekje alleen terug.

Die voorbereidingen dat is wel zo'n dingetje, want wat neem je allemaal mee en wat laat je allemaal hier achter. Een luxe-probleempje... ik weet het, maar toch!
Om maar wat te noemen : bijvoorbeeld mijn favoriete koffiemok, neem ik die mee of laat ik die hier ;-) Grapje natuurlijk, maar toch... Toch zijn er zo veel van die dingen waarbij ik soms zit te dubben : mee of niet mee.

Eigenlijks zouden we een dikke verhuiswagen moeten hebben, kan alles mee heen en terug. Nou niet alles, maar alles waar we wat aan gehecht zijn. En aangezien ik een persoon ben die zich heel erg hecht aan van alles en nog wat... dan zou een vrachtwagen wellicht een uitkomst bieden. Verder een grote bus voor vele mensen, kunnen die ook gelijk mee heen en weer. Moet zeggen dat we ze dan in Frankrijk in een plaatsje verderop installeren, zodat we er af en toe even langs kunnen wippen... niet met z'n allen bij ons in de tuin ;-) Tja, en het liefst nam ik ook nog ons huis mee heen en weer.

Voor mensen die dromen over het hebben van een tweede huis, of op het punt staan om er een te kopen zou ik zo zeggen : denk er goed over na, je laat continu iets achter.
Zelf beschouw ik dat als een klein minpuntje.

Ook wordt ons regelmatig gevraagd of we ons huis in Nederland nog niet verkopen willen, omdat we er zo weinig zijn. Eigenlijks een beetje een gekke vraag natuurlijk, want omgekeerd gaan vele tweede huisbezitters relatief ook maar voor korte tijd naar hun tweede huis en dan vraag je ze ook niet of het niet slimmer zou zijn om het tweede huis maar weer te verkopen. Financieel zou het natuurlijk beter zijn, maar zo bekeken kun je misschien het beste helemaal geen huis kopen.
Dus... NEE wij verkopen ons huis in Nederland niet, wel zouden we kunnen stellen dat ons huis in Nederland als tweede huis fungeert.

Hahaha... weer genoeg gelellebel, verder met de voorbereidingen er moet nog van alles gebeuren ;-)

Komend weekend zijn we van plan om weer naar Le Pre Bonnet te gaan en ik heb er alweer heel veel zin in. Helaas geen verhuiswagen of bus mee, enkel een aanhangertje.



zondag 28 januari 2018

10 Jaar Frankrijk...


Dit jaar is het alweer 10 jaar geleden dat we ons huis in Frankrijk voor het eerst zagen.
Om precies te zijn, in februari 2008 zagen we het huis voor het eerst en hebben we het gelijk gekocht. In juni 2008 was de officiële overdracht en kregen wij de sleutel.
Dus... officieel nog geen 10 jaar (20 juni 2018 officieel 10 jaar), maar toch ;-)

10 JAAR LE PRE BONNET en daadwerkelijk nog geen seconde spijt gehad van de aankoop.

Destijds wisten we nog niet wat te doen met Le Pre Bonnet, uiteraard gebruiken als tweede huis voor de vakanties. Maar hoe en wat verder daar hadden wij niet echt een idee over.

Het huis hebben wij grotendeels zelf verbouwd tot een redelijk gerieflijke tweede woning. Bijna alles 'low budget' , veelal met tweede hands materialen en met spullen uit de natuur.

Na 10 jaar blijven we daar nog klussen om het allemaal nog wat gerieflijker te maken.

Waren we er de eerste jaren alleen in de vakanties, momenteel verblijven we meer in Frankrijk als dat we in Nederland zitten. Dat hadden we 10 geleden niet gedacht, mede omdat we Le Pre Bonnet nooit als een vast woonverblijf beschouwd hebben.

Als vast woonverblijf beschouwen we het nog niet, ondanks dat we er soms behoorlijk lang verpozen.

10 JAAR ... is er wat veranderd in die 10 jaar? JAZEKER er is best aardig wat veranderd.
De grootste verandering is : het THUISWERKEN.
Doordat Henk veel kan thuiswerken stelt dat ons in staat om veel in Frankrijk te verpozen. En ik kan u zeggen dat wij beiden daar ONTZETTEND blij mee zijn.

We hebben de afgelopen jaren vele opties de revue laten passeren om te bekijken hoe we eventueel langer in Frankrijk konden verblijven. Zelfs een moment aan emigreren gedacht, maar ja... ook dan zou er gewerkt moeten worden voor op zijn minst een basis inkomen.
Voor ons is dit, het thuiswerken, momenteel de meest ideale oplossing. Wij kunnen zo heerlijk lang in Frankrijk blijven en zo af en toe eventjes bijkomen in Nederland ;-)

10 JAAR LE PRE BONNET, nog altijd super blij mee.

Op naar de volgende 10 jaar ;-)



vrijdag 12 januari 2018

't Zit erop...


Zo zit je plots een dag voor vertrek, nog even een laatste foto... is het behoorlijk mistig.


Tja...

Afgelopen zondag zijn we weer in Westerwolde gearriveerd na dikke 8 maanden Le Pre Bonnet.
Acht fijne maanden, die vragen om een vervolg ;-)

Nou natuurlijk niet gelijk denken dat het die 8 maanden allemaal koek en ei was, dat we zwevend van geluk door het leven gingen, een en al fantastisch... Welnee, wij zijn ook gewoon maar mensen en zet twee mensen ietwat geïsoleerd voor 8 maanden bij elkaar, dan wil er wel eens een meningsverschilletje ontstaan, trekt er wel eens een donkere wolk voorbij en rijst er wel eens de vraag op : 'wie is toch die ander, ken ik die ergens van?'
Maar, we hebben het overleefd en zijn nog samen ;-)

Met acht fijne maanden bedoel ik voornamelijk dat het zo heerlijk relaxed is daar midden in de natuur, weinig zorgen om de dag van morgen, weinig verplichtingen, weinig druk van buitenaf en zo zou ik er nog wel meer dingen bedenken kunnen.
Tegelijkertijd is het ook best wel eens wat afzien, het dagelijks op gang houden van de houtkachels, het toch wel zware lopen in de bergen (bijna niets is vlak), etc. etc.  Lichamelijk is het gewoon een wat zwaarder leven daar bij ons in Le Pre Bonnet.

Kort samen gevat : Geestelijk is het leven er wat gemakkelijker (simpeler) en lichamelijk wat zwaarder.
Nou maar hopen dat onze lijven het nog LANG vol gaan houden ;-)

NU dus weer in Nederland, al HELE VELE wasjes gedraaid. Een wasmachine staat nog steeds op ons verlanglijstje, die hebben we nog niet in Le Pre Bonnet. Gebadderd in onze badkuip, die missen we daar ook wel een klein beetje. Met de stofzuiger door het huis, die missen we daar niet want die hebben we daar wel maar gebruiken we zeer sporadisch (altijd vegen).
Verder genieten van de vele rozen, die onze oppas hier neer gezet heeft. Onze oppas die de afgelopen 8 maanden ons huis tiptop verzorgd heeft, evenals alle voorgaande jaren. Daar zijn we echt super blij mee.

Zo weer een beetje bij gekletst (geschreven). Wanneer we precies die kant weer opgaan weten we nog niet. Sowieso blijven we hier nu een tijdje, misschien ergens eind januari, of in februari, of... dat laten we een beetje afhangen van de omstandigheden en het weer.


De laatste foto van de afgelopen 8 maanden...

Dit jaar valt er trouwens ook wat te vieren
... 10 jaar ...
 waar blijft de tijd ;-(
~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~

donderdag 4 januari 2018

Bomen kappen enzo...


Allereerst nog even...

EEN HEEL GOED EN BOVENAL GEZOND 2018



toegewenst vanuit Le Pre Bonnet

Henk en Cilia

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Zo dat is er uit :-)
 Nu weer over tot de orde van de dag.

Momenteel zijn we druk bezig met het kappen van enkele bomen. Voornamelijk essen.


Sommige essen op ons terrein zijn enorme lange pielala's met bovenin wat blad. Op bovenstaande foto is, denk ik, wel te zien wat ik bedoel. Al die lange grijze stammen zijn essen, niet echt prachtbomen om te zien.
Vroeger was het een open stuk weiland, maar in de loop der vele jaren is het wat dicht gegroeid.


Daar gaat een boom, oeps...

Beetje kinderachtig misschien, maar het doet me altijd wel wat. Zo'n boom, die zijn best heeft gedaan om te groeien, die er zo fier overeind staat, niet dat je zegt ; 'WAUW WAT EEN SUPER BOOM', maar toch. Huppakadee zaag erin en dat was de boom. Het hout in meters zagen, kloven, drogen en na een tijdje kort zagen, nogmaals drogen om vervolgens in de kachel te belanden.

Soms voelen we ons van die oude knarren, 'oeps au aah de rug' ;-) Maar ondanks dat we er soms wat krom bij lopen vinden we het een leuk werkje.

Even iets totaal anders... Momenteel staat ons stroompje er prachtig bij.


Snel stromend water en allemaal watervalletjes...


Het ene watervalletje is nog leuker...


dan de ander...

Tussen de bedrijvigheid door zijn we ons al wat aan het voorbereiden, komend weekend gaan we met ons allen (wij, de honden en de katten) naar Nederland. Na een verblijf van zo'n dikke 8 maanden hier zou het wel even weer wennen zijn.
Eerlijk gezegd kan ik me er nog niet erg op verheugen, maar ons huis in Nederland behoeft ook wat aandacht en zorg.
Hoe lang we in Nederland blijven weten we nog niet. Wel is de kans groot dat we er niet heel lang blijven.
Maar wie zal zeggen, misschien bevalt het ons daar wel weer enorme goed. 1 Ding weet ik wel, de taal zal ons daar in ieder geval wat gemakkelijker afgaan. Dat die Fransen geen Nederlands spreken hè, dom toch!!! ;-)

zaterdag 30 december 2017

'T is weer stil in huis...


Zo zit je nog volop in kerstsferen...


En dan plots is het alweer zover dat...


Het er weer op zit en wij hier alleen achterblijven...

Geeft vaak even een ietwat LEEG gevoel.

Maar niet al te lang getreurd omdat er nog genoeg werk te doen is, waaronder een schitterende oude walnotenboom opruimen. Deze prachtige boom is helaas een tijdje geleden, door een dikke laag sneeuw, omgevallen. Rest ons niets anders dan om de boom in stukken te zagen en uiteindelijk als brandhout te gebruiken, want helaas valt de boom niet meer te redden.


Henk bezig met de beugelzaag om zijn kettingzaag weer los te krijgen.
Tot een paar keer toe zat de kettingzaag muurvast in de boom.
Ik heb HELEMAAL niet gelachen, alleen maar stilletjes gegniffeld ;-)

Eén dezer dagen gaan we nog wat essen omkappen, nieuwe houtvoorraad voor de komende jaren. Doorgaans een jaarlijks terugkerend gebeuren.
Nu niet denken dat het hier kaal gaat worden, WELNEE... het staat hier boordevol met bomen en jaarlijks komen er ook weer nieuwe bomen bij.
Zo willen we volgend jaar waarschijnlijk heel veel zwarte elzen knotten. Geen idee of het wil omdat het al enorme bomen zijn, maar het is het proberen waard. Knot elzen zijn erg mooi om te zien, persoonlijk vind ik ze nog mooier dan knot wilgen. Tevens is het mooi brandhout.

Van hieruit wensen we jullie een hele fijne jaarwisseling en de aller BESTE WENSEN voor 2018.

vrijdag 22 december 2017

Hele fijne kerstdagen...


Kerst in aantocht...



Vanuit Le Pre Bonnet

HELE FIJNE KERSTDAGEN

toegewenst

~~~~~~~~~~~

Maak er leuke dagen van, of je nu in je uppie zit of in groot gezelschap. Of je je huis in volle kerstsferen getooid hebt, of helemaal niet. Of je je kogelrond gaat eten aan allemaal delicatessen, of gewoon een bordje stamppot boerenkool... MAAKT NIET UIT.
Wij gaan onze best doen om er leuke dagen van te maken en jou, lezer van dit stukje, wensen we hetzelfde toe :-)