Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

donderdag 19 oktober 2017

Jaartje rond vakantie...




Afgelopen vrijdag kwam ik een dorpsgenoot tegen.

Zij : Terug van vakantie?
Ik : Ja, na vijfenhalve maand werd het wel eens tijd hè!
Zij : Wanneer gaan jullie weer?
Ik : MORGEN.

Altijd weer grappig dat sommige mensen ons verblijf hier in Frankrijk steevast als vakantie blijven beschouwen.

VAAK VOELT HET OOK ALS VAKANTIE...

Zo zijn er ook van die mensen die me vragen wat we hier dan wel de gehele tijd doen.
Tja... wat doet een mens zoal de gehele dagen? Beetje werken, beetje eten, beetje drinken, beetje lopen, beetje zitten, beetje kletsen, beetje klussen, beetje lezen, beetje tv kijken, beetje neuspeuteren, beetje...

VAKANTIE VIEREN...

Eerst een HELE lange zomervakantie en nu herfstvakantie.

Jaartje rond VAKANTIE...

Sommige mensen verdienen dat gewoon domweg  ;-)

Grapje natuurlijk, want niemand verdiend het of bijna iedereen verdiend het.
Had uiteraard wel fijn geweest, jaartje rond vakantie.


Helaas zit dat er niet in, onze hangmat is al opgeborgen.

Nog even een paar foto's van vandaag...


De herfst wordt met de dag zichtbaarder.
Bomen die hun blaadjes laten vallen, prachtige herfsttinten...


De uitgebloeide zonnebloemen die dagelijks door vele kleine vogeltjes, zoals de koolmees, bezocht worden.


Winter houtvoorraad...


Hè... mijn dikke lieverd.
Niet dat Vidor altijd even lief is, maar wel mijn dikke lieverd.


En natuurlijk mag ons klein boefje, Mila, ook niet op de foto's ontbreken.
Hier zit ze volgens mij uit te vogelen wat ze zoal even kan uitvreten.


Zo... nu weer verder met onze LANGE VAKANTIE.

zondag 15 oktober 2017

Week 24... oktober 2017


Week 24 was een weekje Nederland.

Jawel... we zijn eventjes met zijn allen naar Nederland geweest.
Henk moest voor zijn werk die kant op en ik had een afspraak met mijn tandarts (tand is gelukkig weer gerepareerd).
Een hele lieve kennis van ons had wel aangeboden om op onze katten te passen tijdens onze afwezigheid, wat natuurlijk een ontzettend lief aanbod was, maar we hebben ze meegenomen. Mede omdat onze Bullie niet meer de jongste is en wij hem het liefst bij ons hebben.
Zodoende met zijn allen, de honden, katten en wijzelf heen en terug.

Maandags zijn we die kant op gegaan en gisteren (zaterdag) zijn we weer hier naar toe gegaan.

Vandaag, zondag, hier de draad weer opgepakt. Heerlijk in het zonnetje gezeten en beetje in de tuin bezig geweest. Fijn om hier weer te zijn ;-)

Op naar week 25.



zondag 8 oktober 2017

Week 23... oktober 2017


Week 23 was een klusweek. Nou ja... dat is misschien een beetje teveel gezegd, maar we zijn wel even bezig geweest met klusjes.


Eén van die klusjes is een nieuw pad aanleggen.
Aangezien we nu een hekwerk hebben, gaan we continu over het zelfde stukje grond/gras naar ons huis of naar buiten. Als het van dat droge weer is, is het absoluut geen probleem. Maar als het veel regent wordt het een behoorlijke modderpoel. Vandaar dat we besloten om er een pad van natuursteen te maken.
Eerst moesten we de bossen in om geschikte stenen te zoeken, wat vaak een heel gedoe is om redelijk vlakke stenen te vinden. Ook de stenen leggen is veel werk, aangezien geen enkele steen gelijk is.
Maar goed er is een beginnetje...

Verder zijn we weer druk met de houtvoorraad. Het houthok naast ons huis was helemaal leeg, zodoende moest er een stapel hout verplaatst worden.


Op verscheidene plekken in onze tuin hebben we houtstapels liggen. Deze liggen daar een paar jaar  te drogen en als ons houthok naast het huis leeg is verplaatsen we de oudste stapel daar naar toe. Een heel gekrui...

Ah... en ondertussen is het hekwerk in de beits gezet.


Op bovenstaande foto zie je een deel van het hekwerk, het glimt er over... zeer zeer keurig, al zeg ik het zelf ;-) We zijn er nog niet uit wat voor hekje we er tussen gaan maken, totdat we eruit zijn doen we het nog met een nood hekje die we ervoor plaatsen kunnen. Wel één klein probleempje : als ons opdondertje Mila er echt uit wil krijgt zij het nood hekje open, ze is op dat gebied nogal vindingrijk. Aan alles kunnen we merken dat ze nog een jonge hond is. Luisteren wil ze, soms, prima als er iets eetbaars tegenover staat. Maar verder een dikke (heerlijke) boef. Ze presteert het om op hoge tafels te springen, deuren krijgt ze met gemak open, ook het aanrecht vindt ze heel erg interessant. Verder gooit ons meisje vaak haar kont in de krib. Als ik haar bij me roep, zonder iets lekkers, kijkt ze regelmatig stoïcijns de andere kant uit alsof ze doof is. Ah... en nog een vervelend iets is, dat ze in haar enthousiasme regelmatig tegen mensen opspringt, ook als deze een schone witte broek dragen of slecht ter been zijn.

Genoeg geneuzel, op naar week 24... wat n.a.w. een reisweekje gaat worden.

vrijdag 6 oktober 2017

De man met de zeis...


Afgelopen dag was het hier weer een heerlijk weertje, dus... tijd om lekker in het zonnetje te zitten. Hapje eten, iets te drinken, puzzelboekje erbij en maar genieten van het herfstzonnetje.


Zomers zitten we hier 'boven' niet vaak, is ons meestal veel te warm. Maar in het najaar gaat er vaak een tafel naar 'boven' met een paar stoelen en is het er prettig toeven in het zonnetje.


 De essen staken prachtig af tegen de blauwe lucht...


Mila die een heerlijk middagdutje deed op de bank, Vidor lag er voor...

TOT PLOTS...

EEN GELUIDJE...


Vidor die om zich heen keek, zich afvragend waar het geluid zo plots vandaan kwam...


Ook Mila hoorde toch echt wel wat...

Alle vier, de honden, Henk en ik, de oren gespitst, ietwat verblind door het zonnetje, om ons heen kijkend. Zien we opeens een man op leeftijd over het pad lopen met een zeis in zijn arm. Schuchter steken we een arm omhoog... "NU NOG NIET, VERKEERDE ADRES".
Tot onze grote opluchting liep de man met zeis door. Ons in grote verbazing achterlatend. Want wat moet iemand met een zeis hier midden in het bos !!!
Een klein uurtje later kwam de man met zeis weer terug, in zijn andere arm droeg hij een tas met paddenstoelen.

Zit me hier de gehele tijd af te vragen waarvoor de man die zeis nodig had ;-)

Afbeeldingsresultaat voor de man met de zeis gratis cartoons

~~~~~~~~~~~~~~~~


maandag 2 oktober 2017

Week 22... september 2017


We merken hier steeds meer dat de zomer voorbij is.
's Morgens vroeg, als Henk met zijn werk begint, zo rond half zeven, is het nog donker en tijdens de late middagwandeling met de honden, uurtje of zeven gaan we vaak nog even met ze lopen, is het al regelmatig gebeurd dat het flink begon te schemeren op de terugweg. En... hier in het bos is het dan vaak behoorlijk donker ;-)
Doorgaans eten we pas tegen half negen/negen uur 's avonds, aansluitend koffie met gebak (mjammie mjam, was het maar zo, koffie met twee zielige kleine chocolaatjes... ook wel lekker maar toch...).


In de moestuin hangen nog enkele pepers aan de planten, de laatste paprika's zijn geplukt, zo af en toe kunnen we nog een kleine courgette plukken, de meeste tomatenplanten, op 1 na, zijn ermee gestopt, nog hooguit 1 of 2 maaltjes bonen hangen er aan de planten (dit jaar hadden we zeer veel sperzieboontjes). Wel binnenkort aan de boerenkool, die staat er mooi bij... stamppot 'mous' met spek en rookworst.


Op vele plekken in de tuin hadden we dit jaar goudsbloemen gezaaid, zelfs tussen de boerenkool. Oranje en gele goudsbloemen die momenteel volop in bloei staan, dat geeft nu nog steeds veel kleur her en der in de tuin.


Afgelopen week zijn we tevens weer druk aan het voegen geweest. In de keuken hebben we 1 wand met natuursteen. Deze hadden wij gelijk het eerste jaar, dat we ons huis hadden, al tevoorschijn gehaald en wat uitgebikt, maar nog nooit gevoegd. Een reden daarvan was, dat het vaak zo'n enorme rommel geeft... veel voorwerk en veel nawerk ;-(


Momenteel is het hier ook oppassen geblazen met de vuursalamanders, voordat je het weet sta je er boven op. Vaak in het vroege voorjaar en in de vroege herfst zijn ze hier behoorlijk actief. We zien ze momenteel overal, op onze terrassen, in de tuin en zelfs al een enkele in de schuur... die we dan voorzichtig naar buiten verplaatsen. 


Herfst... tja dat houdt ook in dat ons pad soms een blubberpad is. De katten en honden weer met vieze blubberpootjes door het huis heen denderen, overal modderafdrukken in huis. Nou moet ik zeggen dat we afgelopen zomer hier ook wel enorm verwent waren met al dat mooie droge weer en wij het al bijna ontwent waren al die viezigheid in huis ;-)
Een van onze katten, Morris, is dol op regen. Hij gaat volgens mij expres even buiten in de regen zitten, zich kleddernat laten regenen, om vervolgens naar binnen te komen, op de tafel springen en zich heerlijk uitschudden... met als resultaat : alles nat en vies, inclusief de laptop. Vaak wil hij dan ook nog even gezellig 'natte' kopjes (knuffeltjes) geven... brrr.


Bij huis merken we ook dat we in de vroege herfst zitten. Doordat de zon momenteel veel lager staat en het loofbos nog volop in blad zit (al moet ik zeggen dat sommige bomen al wat blad laten vallen, zoals de essen, de tamme kastanjes e.d.) hebben we zo rond deze tijd veel minder zon voor het huis. Wat inhoud dat we wat vaker op ons hoger gelegen stuk grond zitten, vlakbij de moestuin. Daar eten we zo rond een uurtje of een/twee 's middags ons broodje en daar drinken we tevens vaak tegen een uurtje of vier onze grote mok thee. 's Morgens en laat op de middag is er wel zon bij huis. Trouwens op ons dak, daar waar de zonnepanelen liggen, staat meestal wel zon... gelukkig wel ;-)

Vroeger droomde ik altijd van een huis midden in het bos, nooit bij stil gestaan dat je dan minder zon bij huis hebt. Dat is dan wel een klein nadeeltje van een huis zo midden in het bos, vooral voor mensen die dol op de zon zijn. Nou treft dat wel, ik ben niet echt een zonaanbidster, maar feit is wel dat je domweg minder zon bij huis hebt.
Gelukkig kleven er ook heel veel voordelen aan een huis zo midden in het bos, bijna iedere avond horen we hier de uilen, de herten en eekhoorntjes lopen soms door de tuin, tegen schemer vliegen de vleermuizen je om de oren en bovenal de heerlijke natuurlijke stilte.

Zo, op naar week 23... zitten we plots alweer in oktober.

maandag 25 september 2017

Week 21... september 2017



De eenentwintigste week hier zit er ook alweer op, evenals de zomer... want we zitten plots in de herfst. Tijd vliegt voorbij, zo zit je nog in het voorjaar en plots in de herfst.
Wat het weer betreft vernamen wij in het begin van de week dat de herfst zat aan te komen, behoorlijk frisjes. Maar de afgelopen dagen was het weer zalig weer, graadje of 20 met vrij veel zon... gisteren tijdens een uitstapje zelfs de 27 graden gehaald.

Bullie is gelukkig weer hersteld.
Verder had Henk een verkoudheidje uit Nederland meegenomen, vele zakdoeken vol gesnotterd afgelopen week.

Ondanks het gesnotter was het een leuke week met verscheidene uitstapjes.


De week in foto's...


De hosta's zijn hier ook in herfststemming. Momenteel zijn ze allemaal prachtig van kleur, maar dat duurt vaak maar even en dan worden ze bruin.
Ook hier in de bergen zie je langzaam de bomen verkleuren. Altijd een prachtig gezicht, het groen van de sparren en het geel en rood van de loofbomen. Alles krijgt dan voor even wat meer kleur.


Afgelopen week verscheidene uitstapjes gemaakt, zoals bijvoorbeeld naar de Gorges de la Sioule.


De honden vonden het geweldig in het water.


Ook daar zag je dat de bomen al wat verkleurden.


Mooie omgeving en lekker rustig nu de vakanties er op zitten.


Leuke rotspartijen...

Ook zijn we een dag, gisteren, naar het bergmassief van de Monts Dore geweest, een schilderachtig massief met uitgedoofde vulkanen, het Parc des Volcans.


Overal mooie vergezichten...


Stevige wandeling gemaakt naar de top van de Puy de Montchal.


Met zicht op Super-Besse.


Ook zijn we even bij het Lac Pavin geweest. Een meer op 1197 meter hoogte en op het diepste punt 92 meter.


De Romeinen beschouwden het meer als de 'mond van de hel', ze noemden het 'pavens' (schrikaanjagend, ontzettend), vandaar de huidige naam.

Tja... en voordat we er erg in hadden ging de zon alweer onder.



Tussen de uitstapjes door zijn we nog steeds bezig met het hekwerk buiten, er moet nog een stukje aan... want onze Mila kan er nog steeds omheen. Tevens zijn we het hekwerk aan het beitsen. Ook wordt er nog volop gevoegd binnen.

Op naar week 22...





zondag 17 september 2017

Week 20... september 2017


'Vaak ben ik gelukkig en zou ik toch graag huilen;
 Omdat geen enkel hart mijn geluk volledig deelt.
 Vaak ben ik droevig en moet ik toch lachen,
 Opdat geen mens mijn bange tranen zal zien.'

B.S. Ingemann


Week 20 was overwegend niet zo'n geslaagde week, eigenlijks best een knudde week.

De week begon nog aardig redelijk.
Maandags vertrok Henk naar Nederland voor een klein weekje, de wolkjes huilden een beetje mee tijdens zijn vertrek. Gelukkig klaarde de lucht al vrij snel op en heb ik ons oud kerstkransje, die er nog steeds hing, veranderd in een herfstkransje.


Verder ben ik bezig gegaan met het voegen van een muur in de keuken. Er moet nog heel wat gevoegd worden in huis. Op zich best wel aardig werk, alleen het voorwerk en het nawerk kan me gestolen worden.
Tot zo ver ging het allemaal nog prima.

Dinsdags tijdens het uitlaten van de honden zagen zij plots een hert. Er gelijk achteraan, want tja... het zijn niet voor niets jachthonden. Normaal gesproken zijn ze dan binnen een minuutje of vijf weer terug, nu niet :-(  Met zijn beiden zijn ze, voor mijn gevoel, minstens een uur weggeweest.
Nou weet ik wel dat ze het huis wel weer vinden, maar toch geeft het een behoorlijk onbehaaglijk gevoel. In gedachten heb ik ze behoorlijk vervloekt, totdat ze er weer aan kwamen met zijn beiden. Beiden de tong zo'n beetje op de grond hangen, helemaal blij dat ze me weer zagen... alsof ik weggelopen was en zij mij plots weer gevonden hadden, grrrrrrrrrrrr......

'Twee honden aangeboden, HELE lieverds, GRATIS afhalen'.

Woensdags brak me er een tand af tijdens het tanden poetsen. Weliswaar een 'nep' tand die met een soort stangetjes vast zat aan mijn andere tanden. Floep... eruit, er zit nu een gapend gat met stangetje... die wel is blijven zitten. Gossamme, dat wordt dus een tandartsbezoekje... want het is werkelijk geen kijk gelijk, ik durf mijn mond in gezelschap bijna niet meer open te doen ;-(
Mijn eigen tandarts fabriceert altijd eigen maaksels, geen flauw idee of dat hier gemaakt kan worden. Anders wordt het een reisje Nederland.

Donderdags, na het opstaan, zag ik een vies plasje bloed in de kattenbak liggen. Ik had een sterk vermoeden van wie dat kon zijn. En jawel hoor, overdag heeft onze Bul nog vier keer gepoept... allemaal bloed.
Bul was verder nog kwiek, net als anders. Er was niets aan hem te merken. Maar ja, normaal is zoiets natuurlijk niet.
Met Henk, door de telefoon, overlegd hoe en wat. Henk zou vrijdags thuiskomen en we besloten om het nog even aan te zien en dan samen zaterdags naar de dierenarts te gaan.

Zaterdag zijn we met Bul naar de dierenarts geweest. Daar heeft hij een injectie gehad en wat medicijnen meegekregen. Al met al dacht de dierenarts dat het vanuit achter in de darmen kwam, omdat het vrij vers rood bloed was. Des te donkerder het bloed is, des te dieper het uit het lichaam weg komt. Eigenlijks wel logisch, maar dat wisten wij niet... althans daar hebben wij totaal niet bij stil gestaan. Het ergste spookte al door mijn hoofd, want onze Bul is een 'je weet wel' kater op leeftijd.


Hoe en wat met de tandarts dat gaan we nog even bekijken, maar Bul was/is toch eventjes wat belangrijker.

Tja... ook al zit je hier dan in zo'n fijne omgeving, dat is nog geen garantie dat alles van een leien dakje gaat. Soms zit het mee en soms zit het tegen.


woensdag 13 september 2017

Simone...


Afgelopen zondag kregen wij bezoek, nou gebeurt dat wel vaker dus zo bijzonder is dat niet.
Maar... dit was wel een bijzonder bezoekje.

Onze voormalige dorpsbakker stond bij ons hek, samen met drie dames. Eén van de dames was zijn vriendin, de burgemeester van onze buurgemeente Saint Priest. De andere dame was een zuster van zijn vriendin. Tot zo ver nog niets bijzonders.

Het gaat om de derde dame, Simone, de moeder van de beide andere dames.

Simone is in 1938 in ons huis geboren en heeft hier jaren lang gewoond met haar grootmoeder.

Wij hebben ze het huis laten zien en vele leuke verhalen, uit de oude tijd, mogen aanhoren. Over hoe het destijds hier in ons huis er aan toe ging.

Tja... wij denken wel eens dat ons huis nog redelijk primitief is, maar vergeleken bij destijds leven wij hier nu in weelde.

Destijds hadden ze hier geen elektrisch, geen toilet (de behoefte gebeurde buiten in het bos), geen badkamer, bijna geen ramen en verder ook geen luxe.
Alleen het voorhuis (onze keuken) werd gebruikt als kamer/keuken/slaapkamer. De rest van het huis was schuur en stal voor de koeien, die zij hadden.

Super leuk al die oud bewoners met hun verhalen te ontmoeten.

zondag 10 september 2017

Week 19... september 2017


Best fijn dat het een wat koelere week was, overigens doorgaans wel mooi zonnig weer. 's Morgens met een dikke vest aan buiten het ontbijtje nuttigen, 's middags in shirt met korte mouw en 's avonds de houtkachel aan.


Fijn weertje om wat te klussen, lange wandelingen te maken en in de tuin bezig te zijn. Ook voor uitstapjes prettig weer. Te merken is tevens dat de vakanties, zo goed als, voorbij zijn... wat tijdens uitstapjes naar bezienswaardige plekken wel aangenaam is, vooral met twee van die ongemanierde honden, zoals de onze ;-)


Tevens zijn we afgelopen vrijdag nog eventjes weer met Mila, voor controle, naar de dierenarts geweest.
Meestal koppelen we aan zoiets gelijk een leuk uitstapje, voelt een klein beetje als vakantie ;-)


Een wandeling in een schitterende omgeving...


Honden zijn er dol op.
Wij uiteraard ook.


Sommige bomen zijn al wat in herfststemming...


Prachtig die kleine kalfjes, overal zie je ze staan.


Château de Couzan


Een kasteel waar we wel vaker geweest zijn.


Maar we gingen dit keer niet voor het kasteel, maar voor de omgeving waar je schitterend kunt lopen met prachtige uitzichten.


Zoals bovenstaand uitzicht...


Erg mooi...


 Vidor was super in zijn sas...


Verder zijn we weer bezig geweest met het hekwerk. Ondertussen staat het hekwerk er helemaal, het moet nu alleen nog afgewerkt worden en we moeten ons er nog op bezinnen wat voor hekje (deurtje) we gaan maken, we hebben er nu nog een noodhekje.


In de opening, tussen die twee palen, moet een hekje komen...


Mila mag altijd graag mee helpen...


Bullie kijkt het liefst toe...


Binnen hebben we nog een klein klusje gedaan.
Een klusje die al wat jaren in de planning zat, maar telkens voor ons uitgeschoven werd.


Tussen de muur en het kozijn, van de deur naar de schuur, zat nog altijd een grote spleet. Echt opvallen deed het niet omdat er een gordijn voor hangt, maar je kon door de opening gewoon naar de schuur kijken.
De spleet hebben we van onder tot boven opgemetseld met natuursteentjes, binnenkort nog even voegen en weer een klusje geklaard.

Zo vliegen de weken hier voorbij.

Nu op naar week 20, kijken wat die in petto heeft.


Vlak bij ons huis, heerlijk toch die zonnestralen door de bomen.

FIJN WEEKEND
~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~