Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

woensdag 26 april 2017

De laatste loodjes...


Nog enkele dagen en dan vertrekken we weer voor LANGE tijd.

Uiteraard heb ik er alweer veel zin in, maar toch merk ik aan mijzelf dat ik niet echt geschikt ben als tweede huis bezitter. Altijd weer moeite met het afscheid nemen.
Diep van binnen ben ik eerlijk gezegd ook super saai, een ware huismus die absoluut niet van verandering houdt ;-) De wereld rondtrekken is aan mij totaal niet besteed, telkens weer dat vervelende afscheid nemen.

Het is zelfs van dien aard dat ik haast wel een traantje kan plengen bij het afscheid nemen van onze auto. Morgen gaat hij weg... waarschijnlijk naar de schroothoop. Vele honderden duizenden kilometers heeft hij ons overal heen gebracht, teller staat ondertussen dik over de 550.000 km. Echt mooi of speciaal heb ik hem nooit gevonden, gewoon een doodordinaire middenmoter. Maar rijden deed hij als de beste en ... na lang wikken en wegen komt er weer zo'n doodordinaire middenmoter, ietsje jonger en aanzienlijk minder kilometertjes op de teller, beetje doffer van kleur... maar dat zijn wij in de loop der jaren ondertussen ook ;-)

Och, nog zoiets sneu's... de tuin hier. De lelietjes van dalen staan op het uitkomen, zo ook de hele vele wilde hyacinten en allerlei andere bloemen die, ondanks slecht onderhoud, het telkens weer presteren om terug te komen... ik zal ze niet zien bloeien, snotter snuif. De beukenhagen die voorzichtigjes aan beginnen blad te krijgen, pfff zwaar.
Tja... ook hier begint het voorjaar, een mooie tijd en wij, wij gaan weg.

Onze kleine Mitsie is gecremeerd, haar as staat nu hier in huis en gaat met ons mee, te samen met de as van onze Robbie (onze vorige hond), naar Frankrijk. Het is de bedoeling dat wij ze in Frankrijk samen gaan uitstrooien, maar wie weet gaan ze in de herfst weer mee terug naar Nederland.


Nog BEDANKT voor alle lieve reactie's op het overlijden van Mitsie, hier op de blog, via de mail, via kaartjes en persoonlijk.


De laatste loodjes : veel poetsen, boenen en wassen, pakken, een trekhaak onder de auto maken, de laatste boodschapjes, etc. etc.

EN DAN...

Denken we dat we zaterdag of zondag vertrekken...

OP NAAR LE PRE BONNET






zondag 16 april 2017

Mitsie...


Mitsie 
22-11-2005 / 15-4-2017


Onze kleine Mitsie Pitsie is zaterdagochtend overleden.

Onze Mitsie was een meisje, die een ieder die van honden houdt, zich zou wensen qua karakter.
Duizenden woorden zou ik hier neer kunnen zetten, hoe dierbaar zij ons was. Een poging heb ik gedaan, maar... het zou tekort zijn om haar lief karakter te beschrijven. Daar zijn geen woorden voor.
Het voelt als onrecht dat zo'n schat zo vroeg moet gaan, maar wat is recht en wat is onrecht.

Dat we haar verschrikkelijk missen, hoef ik hier ook niet te vermelden.

Eén grote lege plek in ons klein gezinnetje.



vrijdag 7 april 2017

Stankoverlast...


Stankoverlast...

Uiteraard zie je dat niet op foto's, maar helaas roken wij het soms wel op ons overdekt terras.
De boosdoener was de afvoer van de septic tank, de afvoer lag bovengronds richting buurveldje.
Daar hadden wij nooit geen last van omdat we daar nooit zaten. Maar sinds wij ons afdakje daar gemaakt hebben merken we soms ietwat onwelriekende geurtjes die opkomen stijgen als er iemand naar het toilet geweest is. Tja... fris is anders ;-(

Dus moest er eindelijk iets aan gebeuren.

Reisje Brico in Roanne om geperforeerde pijpen te kopen.


Vervolgens een GROOT gat graven...

Aanhanger grint ophalen in Mayet...

Zand onderin de kuil...

Daarbovenop een dikke laag grint...

Vervolgens de geperforeerde buis op de laag grint...

Tweede aanhanger grint ophalen uit Mayet...


Dikke laag grint over de geperforeerde buis...


Worteldoek over de grint laag maken, daar had Henk volop hulp bij ;-)

Daarna alles dichtgooien met grond.

Al met al gaat het vast een super zomer worden zonder nare luchtjes.


dinsdag 4 april 2017

Maart 2017...


Het was weer heerlijk genieten in de Montagne Bourbonnaise...
Jawel 'was', want ondertussen zitten we alweer in Nederland.


Leuke lange wandelingen gemaakt, met mooie uitzichten...


Genieten van de mooie zonnige open plek in het bos...


Daar waar ons huisje voorzichtig tevoorschijn piept...


Het huis ligt heerlijk beschut, zodat we meestal weinig last van wind hebben daar...


Onze kleine Mitsie, die nog steeds dapper meegaat op lange wandelingen...


Vidor, die altijd helemaal in zijn element is...


En ons jonge meid Mila?

We stonden werkelijk helemaal versteld van ons meisje, als een blad aan de boom was ze totaal veranderd.
Een dikke lieve knuffelkont is ze van dag 1 altijd al geweest, maar we hebben nog nooit een hond gehad die zoveel kattenkwaad uitgevreten heeft als Mila. Veel spullen vernield en echt... ik kon haar bijna geen seconde alleen laten, want dan was de kans zeer groot dat ze wat uitvrat... Natuurlijk hadden we kunnen overwegen om haar in een bench te doen, maar daar zijn we absoluut geen voorstander van.
De afgelopen twee weken hadden we totaal geen omkijken naar haar, ze luisterde plots alsof ze nooit anders gedaan heeft, ze liep gezellig de gehele dag achter mij aan, af en toe even lekker dollen met Vidor en 's nachts hoefden wij haar niet ..tig keer van ons bed afsturen, ze ging uit zich zelf op haar slaapplekje (op de slaapkamer) liggen en snurkte er heerlijk de gehele nacht door. En spullen vernielen? Net of ze dat nooit gedaan heeft.
Of het nou van haar loopsheid komt, geen idee, maar hèhè prettig was het wel :-)


Uiteraard hebben we ook nog wel het een en ander gedaan...
De aardappels zitten er in, hopen dat ze het weer goed doen.


Even een dolletje tussendoor...
Altijd genieten als onze honden het naar hun zin hebben en dat hebben ze daar.
De honden nemen een zeer grote plek in in ons gezin.

Natuurlijk ook onze drie katten, die doorgaans de reis heen en terug ietwat minder leuk vinden, maar het in Le Pre Bonnet alle drie altijd prima naar hun zin hebben.


Tja... en dan het weer.
 Voor het eerst, dit jaar, de korte broek weer aangehad...

Geen foto...

Ze zien er nog behoorlijk bleekjes uit, dus moet ik er eerst zelf nog eventjes aan wennen voordat ik ze publiekelijk toon ;-)


zaterdag 1 april 2017

Hazelworm...


Ondanks dat ik weet dat hazelwormen niet gevaarlijk zijn schrok ik toch best wel eventjes toen ik plots een hazelworm in de schuur zag.


Wij hebben, nou ja... Henk, de hazelworm in de tuin uitgezet.


Mooi is hij/zij wel...



vrijdag 31 maart 2017

Snelheidslimiet...


Vandaag werd er een bordje vlakbij ons huis geplaatst.


Dat moest gelijk even besnuffeld worden...


'Even lezen wat er op staat...'


'Ah... dus niet sneller dan 20 km per uur rennen...'



dinsdag 21 maart 2017

Zo'n eerste dag na aankomst...


Gisteravond, zondag, zijn we weer in Le Pre Bonnet aangekomen na een reis van dik 14 uur.
Gelukkig geen schade aan ons huis of in onze tuin, maar wel waren er weer verscheidene bomen omgewaaid op de toegangsweg naar ons huis. Deze waren grotendeels al van de weg verwijderd, zodat we 'redelijk' bij ons huis konden komen.
Thuis aangekomen, de aanhanger en de auto uitladen, ons wat settelen... spullen in de kasten, bed opmaken etc. etc.  Presteert onze Mila het om even in snelligheid een klein plasje op ons fris opgemaakt bed te doen (zij is voor het eerst loops, denk dat het daar wat mee te maken heeft). BAH, bah, bah...
Uiteindelijk toch redelijk voldaan, na het bed verschonen en een heerlijke warme hap, op bed gegaan.

En dan... wordt je 's morgens wakker en volgt de eerste dag. Dat is vaak zo'n dag dat ik wat te hoog ademhalend in het rondte loop, omdat ik van alles het liefst tegelijk wil doen... binnen alles aan de kant maken, buiten in de tuin bezig, lopen met de honden, boodschappen halen, zitten genieten en noem maar op.
Van dat alles is allemaal een klein beetje gekomen. Het huis wat aan de kant gemaakt, veel in de tuin bezig geweest (waar heel veel te doen is), de toegangsweg wat ontdaan van de vele takken die er lagen, kleine wandelingen met de honden gemaakt (zij vermaken zich hier rondom het huis optimaal), boodschappen gehaald (zodat we weer een lekker maal konden maken) en buiten gezeten te genieten van de hele vele narcissen in de tuin. Paar keer in de poep gestaan, bah... , fototoestel die wat kuren vertoonde, grrr...
Henk was afgelopen dag weer 'gewoon' aan het werk, thuiswerk.

Nu, 's avonds zittend voor de warme houtkachel, buikje goed gevuld, is de rust in het hoofd weer teruggekeerd. Nagenietend van de leuke post die in ons postbusje zat. Onder de leuke post zat zelfs een gelukkig nieuwjaarskaartje, dat is toch wel fijn om halverwege maart te ontvangen. Het kaartje staat leuk te wezen op onze schouw ;-) (bedankt Laura...).


Ieder jaar sta ik er weer versteld van dat er zo ontzettend veel narcissen opkomen. De tuin staat er in maart altijd bomvol mee, zelfs in ons bos staan ze.


Mila heeft meer oog voor andere dingen ;-)


Samen kijken of er een hertje te spotten is op het buurveldje...
Altijd weer een genot om te zien hoe geweldig Vidor en Mila het hier vinden, ze zijn erg veel buiten.
Mitsie niet, die ligt zoals gewoonlijk het liefst voor de warme houtkachel ;-)

En de katten? Geen idee, denk dat ze het alle drie hier prima vinden... zo te zien aan hun reactie's voelen ze zich hier wel thuis.




maandag 27 februari 2017

Nog een paar weken...


Weekjes aftellen...

Eerst nog even stemmen en dan... is het de bedoeling dat we weer die kant opgaan.
Voor hoe lang weten we nog niet, twee of drie weken denk ik.
Dan moeten de pootaardappelen de grond in en tevens verder bekijken wat we zoal in de tuin kunnen doen.

Ieder jaar bekijken we opnieuw wat we wel en wat we niet verbouwen willen in de tuin. Aardappelen is ons al jaren ZEER goed bevallen, zo ook tomaten, pepers, paprika's, courgettes, rucola en bonen. Kolen, zoals bloemkolen en broccoli komen er niet meer in, ook geen uien en geen prei.
Best wel jammer omdat we wel vaak prei en uien gebruiken, maar we hebben het een paar keer geprobeerd en het wil maar niet gelukken... geeft alleen maar ergernis ;-(
Komt bij dat we het puur voor ons plezier doen, niets zelfvoorzienend of zo. Wel uiteraard puur natuur, zonder 'gif' of dergelijke... daar houden we absoluut niet van.
We proppen de pootaardappelen in de grond, evenals de andere groenten. Geven het wat water indien nodig en verder moet het zichzelf redden. Uiteraard praten we er wel wat tegen, dat helpt enorm bij het groeien.
Soms krijgen we allemaal goed bedoelde adviezen, erg lief... maar wij zijn gewoon geen tuiniers, we rommelen wat aan voor ons plezier. Wel vind ik het fijn om te kijken of het al op komt en of het al gegroeid is. Even onder ons, ik voel me stiekem soms ook best wel wat trots als ik fier met een mandje groenten uit de tuin kom, geeft een zeer voldaan gevoel ;-)

Hè hè, nog even wat geduld en dan kunnen we weer. Heb er alweer veel zin in, vooral in het buitenleven daar. Dat mis ik hier het meeste.

MILA en VIDOR


Zelfs de honden liggen hier op de bank te wachten tot we weer die kant opgaan.

Mitsie is ook nog steeds van de partij, ook al maakt het haar denk ik niet uit of ze hier in Nederland of in Frankrijk lekker in haar mandje ligt.

Maar zeker weten, onze Vidor en Mila vinden het daar geweldig, heerlijk rennen door de tuin en in de bossen.

Nog een paar weken...


maandag 30 januari 2017

Nog even...


Nog even en dan zit de maand januari er op. Een vervelende maand? Nou nee, dat niet echt... maar wel een maand dat de zomer nog ver weg lijkt, de feestdagen voorbij zijn en er hier doorgaans maar weinig spectaculaire dingen gebeuren.
Eigenlijks een maand om een winterslaapje te houden, heerlijk onder het flanelletje ;-)

Zo af en toe maken we eventjes een uitstapje, maar ook dat is niet echt noemenswaardig.


Paar, bewerkte foto's dan...


Foto's van het afgelopen weekend...


Zicht op de Dollard...


Leuk schilderijtje toch? 


Mila vond het allemaal wel weer ERG leuk ;-)

Eerlijk gezegd heb ik bijna nooit mijn fototoestel bij me, mede omdat we de handen vaak al behoorlijk vol hebben met HOND. Maar goed, afgelopen weekend wel... zodoende acht ik het zeer nodig om hier dan maar enkele te plaatsen.

Verder valt er hier niet zo barre veel te bloggen of... NEE TOCH NIET.

Le Pre Bonnet is nu even de ver van mijn bed show, denk dat we ergens in maart weer die kant opgaan.




donderdag 12 januari 2017

Aangename weken...


We zijn weer helemaal ingeburgerd hier in Westerwolde, maar... ik mis ons stekkie in Frankrijk nu alweer ;-(
Het heerlijke knusse samen bij elkaar zitten voor de lekkere warme houtkachel, het vele buiten zijn, zelfs het houtjes kloven, de omgeving en bovenal de vrijheid zo middenin de natuur.
Met andere woorden : het waren weer zeer aangename weken.


Een dag voor vertrek...

Had ik trouwens al vermeldt dat we onze klok in Le Pre Bonnet nog op zomertijd hadden staan?
We zagen het de tweede dag pas en vonden het dusdanig aangenaam dat we de klok zo hebben laten staan. Zodoende was het de afgelopen weken bij ons pas rond een uurtje of zeven 's avonds donker. Sowieso is het wat langer licht daar, scheelt toch minstens een half uur tot drie kwartier.

Een paar dagen voordat we naar Frankrijk vertrokken hebben we nog een paar winterbanden onder onze auto laten zetten. Onze oude banden waren compleet op en aangezien we nog geen andere auto hadden leek ons dat wel verstandig. Mooie banden met lekker veel profiel...


Tijdens een pauze, op de terugreis, in de Champagne was er niet heel veel meer van te zien ;-)
KLEI...


donderdag 5 januari 2017

Beetje sneeuw...


De afgelopen weken was het regelmatig wit...


Dat vonden de honden al leuk...

Maar... vanmorgen lag er een heus laagje sneeuw.
Gisteravond begon het wat te sneeuwen, onze Vidor en Mila vonden het helemaal geweldig. Rennend achter de sneeuwballen aan en soms happend in de lucht om wat sneeuw te vangen.

 Vanmorgen, tijdens de ochtend wandeling had ik mijn klein fototoestelletje mee.


Vidor moet altijd even over het weiland kijken of er ook wild te bespeuren valt.
Mila loopt helemaal vooraan, begrijpt niet waarom Vidor daar altijd even blijft zitten. Komt bij dat ze ook nog wat bang voor hertjes is ;-)
Onze Mitsie was niet mee, zij heeft even haar behoefte gedaan en ging daarna linea recta naar huis.


Onderweg zijn we langs een mooi kabbelend watertje gelopen.


Deze foto is genomen bij een enorm groot veld waar zomers graan of mais op verbouwd wordt. Boven op de berg, wat altijd een hele klim is, heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Maar vandaag ben ik om de berg heen gelopen, dat is een ietsie pietsie minder zwaar...


De honden niet, die spurten overal heen. Mila had even een hele groep kraaien verjaagd, ze is dol op vogels. Op de foto kun je er bijna geen Mila van maken, maar zelf vind ik de foto zo leuk omdat onze Mila nog van die heerlijke zwabberpoten heeft. Hier kwam ze aangestoven nadat ik haar bij me gefloten had. Als ik haar bij me fluit dan kan ze rennen als een bezetene (natuurlijk niet om mij, maar om het lekkernijtje dat ze dan krijgt).


De zon deed haar best om zo af en toe door het wolkendek heen te schijnen. Echt gelukken deed dat vandaag niet.


Toch was het een heerlijke dag, zo rond het vriespunt, beetje koud, maar fijn om te lopen.


Ook om weer verder te gaan met hout zagen, kloven en stapelen. Vaak een middagbezigheid, terwijl Henk lekker bij de kachel zit te werken (thuiswerk).


Ondertussen alweer mooie stapels hout voor de koude dagen.

Het houthok naast ons huis raakt behoorlijk leeg, deze willen we de komende dagen weer bijvullen.
Als je volledig op hout stookt, zelf de bomen kapt, zaagt, klooft en stapelt, zoals wij de laatste jaren doen, dan neemt dat behoorlijk veel tijd in beslag. Gelukkig vinden wij het beiden nog steeds een ontspannen werkje, verstand op nul en lekker buiten bezig.


zondag 1 januari 2017

De beste wensen voor 2017



De beste wensen voor 2017 vanuit Le Pre Bonnet

Henk en Cilia