Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

zondag 30 december 2012

Veel buiten...


Het was buitengewoon mooi buitenweer de afgelopen week, zodoende overdag ook veel buiten.


Vidor genoot er zichtbaar van... even in de lucht kijken of het helder is...


Warempel, het is alweer helder...


Hè! Gek! Het is toch eind december?


Ook Henk vermaakte zich uitstekend buiten...



Nog even gekker en er is geen bos meer over...

Zo gaan we rustig, nou ja... rustig, naar de laatste dag van het jaar.
Geen geknal van vuurwerk, alleen geknal van de jagers die momenteel zeer actief zijn.
Missen doen we het vuurwerk hier ABSOLUUT niet.

Een waar genot dat het hier niet mag, daar konden ze in Nederland nog wat van leren.

Traditie! Wat traditie?

Een gruwel voor vele mensen en dieren, voor wat?
Kapitalen gaan er weer de lucht in, politie, brandweer etc. moet n.a.w. weer veel en vaak uitrukken... hebben we het nog niet over alles wat er zonodig vernield moet worden...

Om de volgende dag in de krant te lezen, dat het weer relatief rustig verlopen is.

Wie wordt er nou voor de gek gehouden?

Genoeg gezever... ieder zijn eigen ding. Wij zijn blij dat het hier heerlijk rustig is, al moet ik bekennen dat we van plan zijn om ook voor een paar euro's de lucht in te sturen morgen...

WENSBALLONNETJES...

Die we van tevoren vol krabbelen met allemaal wensjes en grote wensen ;-)

Op naar de jaarswisseling...  een fijne dag morgen...

donderdag 27 december 2012

Puzzeltijd...



Wat doe je zoal in Frankrijk? We reizen over de 1000 km om een grote legpuzzel te maken...
Al hele vele jaren geleden, dat ik voor het laatst een legpuzzel gemaakt heb. Vorige week, net voor vertrek, zag ik een oude doos staan met wel 5 legpuzzels van ieder duizend stukjes. Meenemen die hap, ach... waarom niet.
Gisteren hebben wij ons gezamenlijk op een puzzel gestort, leesbrilletjes erbij op... Leesbrilletjes? Jawel... dat was vele jaren geleden nog niet het geval, grrr... Maar niet getreurd, de eerste puzzel hebben we af gekregen. Uren lang, soms met de tong buiten boord, aan het puzzelen.
Tja... zoals jullie wel zullen begrijpen, is er dus GEEN tijd voor klussen.

dinsdag 25 december 2012

Kerst 2012...


Wat is er leuker met de Kerst als een fijne lange wandeling te maken? Oké... lekker eten, samen bij de kerstboom zitten en zo zijn er natuurlijk nog hele vele dingen te bedenken.
Maar goed, wij zijn dol op lange wandelingen, dus...

Vandaag weer een mooie wandeling gemaakt, bij vele velden met koeien langs...


Ze staan hier nog heerlijk buiten...


We zijn naar de berg, achter de koeien, gelopen. Vandaar hadden we een schitterend uitzicht...


Overal zie je nog kleine groepjes koeien en kalveren staan, erg mooi... die kleinschaligheid, even wat anders als van die mega-stallen...


Vandaag was het af en toe behoorlijk bewolkt, maar nog steeds een heerlijk temperatuurtje.
Een fijne eerste Kerstdag, de buiken behoorlijk rond gegeten, houtkachels aan, dennengeuren in huis, beetje in de tuin rondhangen. Een rustige dag...
Op naar de 2de Kerstdag... grapje... die hebben ze hier niet, de Kerst zit er alweer bijna op voor ons...

Un petit souvenir...


We zitten alweer een paar dagen in Frankrijk. Het huis is al helemaal in kerstsferen. Klaar voor de feestdagen...

Heerlijke zonnestraaltjes in huis...

Zaterdag bijna de gehele reis regen, regen en nog meer regen... totdat we bij ons huis arriveerden... droog! Fijn met het uitpakken van de auto en de temperatuur was zeer aangenaam, althans buiten. Binnen was het behoorlijk koud, zodoende lekker op tijd onder het 'wolletje'... flanellen dekbedovertrek.

Onze kerstboom in de keuken... jaja... we hebben ook een boompje in de schuur...

Zondagochtend als eerste naar ons postbusje... onze dank is groot... Kleurt erg mooi bij onze muur ;-)  Daarna ons huis optooien, kerstboom uit de tuin, her en der wat versiering aanbrengen, even kibbelen (doen we altijd tijdens het kerstboom opzetten...) om ons vervolgens op het eten voorbereidden te storten... stamppot mous (boerenkool voor de niet Groningers).
Een Franse vriend kwam bij ons eten, zodoende leek het ons wel leuk om een echt Nederlands maaltje te bereidden.

Volop in de kerstsferen...

Rond een uurtje of vier, ik bedoel exact vier uur... onze vriend is erg stipt, kwam hij aan. Hij had voor ons beiden 'un petit souvenir' bij zich. Ik had een blakertje met kaars erin en een tinnen onderplaatje gekregen. Deze kaars staken we gezellig onder het eten aan.
Later op de avond, onze vriend was reeds weg, begon het wat naar verbrand plastiek te stinken in huis. Wat bleek het geval te zijn... onze lieve vriend had de kaars, die wat gespleten was onderaan, met plakband vast geplakt. Oooo... zo lief en zo onze vriend, die waarschijnlijk dat met de allerbeste bedoelingen gedaan had, maar echt op zijn eigen manier.

Mijn... 'petit souvenir', ik vind hem niet 'petit' hoor! Ben er erg blij mee...

Vandaag was het hier super mooi weer, gisteren trouwens ook al, een graadje of 17 boven nul. Heerlijk buiten gegeten, zonder jas lange wandelingen gemaakt en wat in de tuin gerommeld. Aha... en kerstinkopen gedaan uiteraard. Nou op naar de Kerst... geen witte Kerst dit jaar, wie weet... lekker buiten eten morgen met de Kerst!

Fijne dagen...

woensdag 19 december 2012

Op naar de feestdagen...


 ALLEMAAL ALVAST EEN FIJNE KERST EN EEN GOED EN GEZOND 2013 TOEGEWENST.

HEEL VEEL LIEFS...



Nog even wat foto's van een paar weken geleden, nu maar afwachten of er nog wat sneeuw over gebleven is voor de komende weken...

 Eventjes zitten genieten van het zonnetje...

 Sneeuwballetjes verzamelen...

 Op deze foto kun je het pad zien wat omhoog gaat en waar de auto op bleef steken...

 Lijkt altijd schitterend vanuit het keukenraam als het gesneeuwd heeft...

Ook vanuit de schuur een mooi sneeuwlandschap...

Vidor controleerd of er al sneeuw gevallen is...

Na een paar hectische weekjes, voornamelijk wat zorgen om mijn vader die zich niet erg goed voelde, zijn we van plan om komende zaterdag die kant weer op te gaan. Om met Kerst en Oud en Nieuw in Frankrijk te verpozen.
De honden en beide katten gaan weer mee. Vorig jaar hadden wij ook twee katten (Serena en Belletje) met ons mee, onze twee probleemkatten die beide helaas afgelopen jaar zijn overleden. Bulletje en Femke zijn vorige winter niet meegeweest, voornamelijk vanwege ruimtegebrek in de auto. Wel prettig dat ze nu wel mee kunnen, dikke bofkonten ;-)
We hebben er ALWEER zin in... gek hè!!!

vrijdag 14 december 2012

Kaartjestijd...


Yep... de tijd van kaartjes sturen en kaartjes ontvangen is weer aangebroken.
Wie stuur ik WEL een kaart en wie stuur ik GEEN kaart, jaja... een klein probleempje.

Jaren geleden ben ik er eens voor een paar jaartjes mee gestopt, kreeg uiteraard zelf toen ook bijna geen kaartjes ;-)

Daarvoor kreeg ik er wel vele...
Wedstrijdjes met mijn moeder wie de eerste had en wie uiteindelijk het meeste had gekregen, mijn moeder was nogal competitief (ik wou uiteraard niet voor haar onder doen).

Zodoende stuurde ik natuurlijk heel veel kaarten, naar een ieder waar ik OOIT gedag tegen gezegd had, alle ooms en tantes, neven en nichten, vage kennissen, collega's, verre buurtjes en oude bekenden etc. etc. Natuurlijk kreeg ik ook zeer vele terug, van die plichtsmatige kaartjes.

In gedachten hoor ik ze zeggen : Zeg Jan, van wie is dat kaartje. Die is van een zekere Cilia. Cilia? Welke Cilia. Denk denk denk... Ooh die? Die kleppertante die we twee jaar geleden een keer bij Appie troffen? Ach... laten we haar maar een kaartje terugsturen, ze heeft haar adres erbij op geschreven. Zeg Jan, de kaartjes zijn op. Volgens mij ligt er nog wel een in die oude doos op zolder. Zoek zoek zoek... Aha je hebt er een gevonden. Ja zo'n mooie met van die kerstballetjes.


Mijn muur hing vol met kaartjes, de een nog afzichtelijker dan de ander... de muur was een tijd lang niet om aan te zien ;-)
Daarom was ik er op een gegeven moment flauw van en besloot ik om helemaal geen kaartjes meer te sturen. Want zeg zelf, als je er 20 verstuurt... krijg je er ook ongeveer 20 terug. Stuur je er 100... bingo, krijg je er rond de 100 terug. Ze allemaal goed in 't zicht hangen, zodat een ieder ze goed kan zien... hoeveel je er dit jaar wel hebt gekregen.
Nog snobbiger, nonchalant zeggen : Och, ik had er dit jaar MAAR een stuk of 80.

Toch ben ik er uiteindelijk weer mee begonnen. Want eerlijk is eerlijk, ik ben dol op kaartjes krijgen, al moet ik zeggen dat ik het haast nog fijner vindt om ze te versturen.
Ik heb een lijstje met namen, die ik jaarlijks eventjes aanpas. Stuur al onze zussen met aanhang (tesamen 7 met aanhang) een kaart, enkele andere familieleden, lieve vrienden en vriendinnen (sommige wonen ver weg en zien we maar sporadisch, zodoende een fijne gelegenheid om er hele verhalen op te krabbelen... uren werk zeg maar gerust), leuke kennissen (alleen de leuke) en niet te vergeten onze BUURTJES en ja... enkele plichtsmatige kaartjes (aan mensen waar wij jaarlijks, heel lief, een kaartje van krijgen. Maar die we misschien op straat zomaar voorbij lopen omdat we ze niet herkennen, hahaha... stom...).

Wat heeft dit nou met Frankrijk te maken! (Eerlijk gezegd NIETS), nou er is een...
Klein obstakeltje... volgende week gaan we naar Frankrijk (yes, toppie, helemaal weer zin in), waar moeten we nu de kaartjes ophangen!!!

TROUWENS... had ik jullie mijn adres in Frankrijk al gegeven? Ik denk dat ik nog wel wat kaartjes in een doos op de zolder heb liggen ;-) Niet vergeten je adres erbij op te zetten.

Heel fijn weekend en als je de kaartjes nog niet verstuurd hebt... heel veel plezier ermee gewenst. Heb je ze wel al verstuurd... dan wens ik dat je er hele vele mag ontvangen. Doe je helemaal niet aan kaartjes, dan wens ik je een fijne rustige tijd :)

zondag 9 december 2012

Kerst-voorpret...


Even wat warmte in deze koude dagen...


Dat is hier in Nederland toch wel even flinke luxe ten opzichte van ons huis in Frankrijk, gewoon de cv knop omhoog draaien en... hupsakee warm is het.
In ons huis in Frankrijk kunnen we het in de woonkeuken wel redelijk warm krijgen, tevens in onze slaapkamer die boven de keuken ligt, maar... in de voormalige schuur valt het nog behoorlijk tegen, zo ook in de badkamer.
We zijn vorige week achter wat petroleumkachels (in Roanne) aan geweest, hebben een paar aardige gezien, niet gekocht omdat plotseling onze krenterigheid even om het hoekje kwam kijken. Tja... dat hebben we soms zo maar, staan we al met de doos onder onze arm, beginnen wat te twijfelen of het echt wel zo noodzakelijk is, rekenen nog wat na... hoeveel petroleum het ons gaat kosten, zetten de doos terug, gaan onverrichterzake weer naar huis, om vervolgens thuis te denken : STOM STOM STOM. Nou ja... volgende keer een nieuwe poging! Voor eerst moeten we het dus nog maar doen met onze houtkachels en... een koude badkamer, brrr...

We hebben ons dit keer hier in Nederland een klein kerstboompje aangeschaft, ondanks dat we over twee weekjes weg gaan. Afgelopen jaren misten we dat soms best wel een beetje, de voorpret zeg maar...


Slingers rijgen van de hoedjes van eikeltjes, rozenbottels plukken en leuke hazelaarshangertjes zoeken... prettige voorpret zal'k maar zeggen...  Al jaren, heel veel jaren geleden hebben wij de balletjes en andere prulletjes grotendeels afgeschaft (op enkele vogeltjes na) en maken we zelf veelal de versieringen van natuurlijke materialen.

In Frankrijk hebben we ook al enige voorbereidingen getroffen voor de Kerstdagen, daar hangen de zelfgemaakte slingers al te wachten om in een boom opgehangen te worden, zo hangt er ook al een rooster aan het plafond om gevuld te worden met dennetakken en andere versiersels, de dikke karpetten liggen alweer lekker op de tomettes voor wat extra warmte... ALWEER veel zin in om die kant op te gaan, het lijkt alweer tijden geleden dat we er waren ;-)

Maar eerst hier... hier in Nederland...

Al-met-al... zitten we hier al helemaal in de kerststemming, jullie ook?

Hele goede voortzetting van het weekend...

vrijdag 7 december 2012

Favoriete zitplek...


Onze Femke, die de gehele zomer bijna in de schuur verpooste... zich alleen in de keuken meldde om wat te eten, was vorige week bijna niet uit de keuken te slaan.


Overdag lag zij regelmatig op een kussen op de stoel, daar waar jezelf net eventjes graag had willen zitten. Of... ze zat tijden lang bewegingsloos voor het keukenraam wat weg te mijmeren. Waarschijnlijk denkend aan de vele relmuizen die zij afgelopen zomer verslonden had, maar... die momenteel met hun 7 maandse winterslaapje bezig zijn.


's Avonds, als er buiten niets meer te zien was, zat zij met regelmaat in de wasbak... een favoriet plekje van haar. Overigens ze houdt er niet van om gefotograveerd te worden, vandaar dat ze me de rug toe keert.

Over dik twee weken gaan ze alletwee (Bul en Femke) weer met ons mee, tesamen met de honden. Het is ons goed bevallen, ook tijdens de autoreis hoorden we ze maar amper. Zodoende hebben we besloten om ze wat vaker mee die kant op te nemen.

Lekker gezellig met z'n allen... en ik denk, weet het uiteraard niet zeker, dat de katten het ook leuk vinden.

Voor nu... alvast een heel fijn weekend!

GENIETEN VAN DE SNEEUW...

dinsdag 4 december 2012

De aanhouder wint...


Bul op de keukentafel in Le Pre Bonnet...


Onze Bul hebben wij zo'n 10 jaar geleden als kitten gekregen. Wij vermoedden al dat hij een dikkertje ging worden, vandaar de naam. Nou... ik kan zeggen dat hij zijn naam eer aan doet, een minstens 5 kilo dikke 'je weet wel' kater is het geworden.
Een echte grappenmaker, de clown in de familie, maar tevens een schijt in de broek die zogauw er wat aan het handje is, zorgt dat hij weg is. Ook een echte knuffelvent, die erg huiselijk is en snurken kan als de beste.

Bul was de afgelopen week wat verbolgen. Reden hiervan was, dat we de kattenbak (poepbak) weggehaald hebben.
Hier in Nederland hadden we het laatste jaar een bak staan voor Serena en Belletje, de andere twee (Bul en Femke) mochten daar niet op... gingen en gaan ook keurig netjes naar buiten. Maar... in Frankrijk, waar we ook een bak hadden staan, daar wilde onze dikke Bul  wel eens stiekem gebruik van maken. Oogluikend lieten wij dit soms toe, helemaal fout.

Gelijk de eerste avond van aankomst ging Bul naar de plek waar de bak STOND, verbolgen liep hij daarna in het rondte... geen bak te bekennen. Bul onder de arm genomen en hem naar buiten gezet, een raampje in de etable open waar ze door naar binnen en buiten kunnen, deur dicht. Komt hij gelijk door het raampje weer naar binnen om vervolgens, uit protest, zijn behoefte op onze kokosmat te doen, gatver de gatver... Weet je hoe vies dat is? Op een kokosmat... HEEL ERG VIES. Oké, vooruit... kan gebeuren.

De rest van de week ging meneertje wel zo af en toe naar buiten, maar bleef humeurig volhouden, ons te laten blijken dat hij het niet eens was met het verwijderen van de bak en deed met regelmaat zijn behoefte in de schuur. Grrr... je zou hem wat. Hier in Nederland is het totaal geen probleem, altijd keurig naar buiten.
Over een paar weken, als we weer die kant opgaan, gaan we met hem in training. Al heb ik hem wel al verteld dat één ding zeker is... DE BAK KOMT NIET TERUG. Die gebruiken we alleen in uiterste noodgevallen en meneertje is nog kern gezond (bij mijn weten) dus... GEEN BAK.

DE AANHOUDER WINT ;-)

maandag 3 december 2012

'Reisgenoot'...


Even voorstellen...


Onze naamloze reisgenoot, al vele honderdduizenden kilometers onze reisgenoot. Afgelebberd, beetje verbeten en gekneusd gaat hij, of zou het een zij zijn?, al jaren met ons mee op reis. Vaak in het hoekje, voor bij het raam, van onze auto.
Een erg gemakkelijke reisgenoot, zit veelal rustig, gelaten, zonder iets te zeggen in zijn hoekje. NOOIT mopperen... file's, sneeuw, mist, gladheid, pech... het laat hem volledig koud. Hij hoeft nooit eruit om te plassen, te eten, te lopen... blijft gewoon stoïcijns zitten.

Zo ook gisteren is hij zonder protest, in zijn hoekje, weer met ons mee terug gereisd naar Nederland.

Tegen half negen 's morgens stonden wij klaar om te vertrekken, alles in de auto... bagage, honden, katten en wijzelf, huis hermetisch afgesloten. Willen we wegrijden, wil het niet... slippen, slippen en nog eens slippen.
Wat wil het geval... de avond voor vertrek vroor het 4 graden, zodoende besloot Henk om de auto beneden bij ons huis te zetten, lekker gemakkelijk met inpakken enzo. Is het 's nachts stiekem licht gaan dooien (tevens sneeuwen), met als gevolg dat ons pad super glad was geworden. Slippen, slippen en nog eens slippen. We zijn een uur lang bezig geweest om de auto boven te krijgen, met zand voor de wielen en duwen. Want stom als we zijn, hadden wij onze sneeuwkettingen niet bij ons.
Na een uur hadden wij onze auto ongeveer 400 meter verder gekregen en kon de terugrit eindelijk beginnen... pfffff...
De reis verliep verder gelukkig zeer voorspoedig, lekker rustig onderweg, mooi weer om te rijden. Een klein oponthoudje in Belgie, was een ongeluk gebeurd, gelukkig konden wij gelijk doorrijden, daar er al mensen bij stonden om te helpen (het ongeluk was net gebeurd voordat wij er aan kwamen). Altijd akelig, ik neem mij ook altijd voor om dan niet te kijken... maar automatisch zit ik dan toch te kijken... Bah, erg vervelend... maar ja dat is... als je veel bij pad bent kom je helaas soms erg akelige ongelukken tegen en moet je dat vervolgens weer loslaten.
Dus... ging onze reis verder en zitten we nu weer in Nederland alsof we totaal niet weggeweest zijn.

Het was een fijne week, waarin we niet al teveel gedaan hebben.

zaterdag 1 december 2012

Sneeuwpret...


Vandaag bij het ochtendkrieken werden we verrast met een wel heel serieuze witte sneeuwmassa.


Kladjes uit m'n ogen wrijvend, nog es uit het raam kijken... warempel SNEEUW. Gelijk tot mijn bed uitgesprongen, naar beneden gespurt, waar de rest van de familie al zat, op blote voeten naar buiten gestoven om vervolgens nog rapper weer naar binnen te stuiven... naar de warmte van de houtkachel.


Honden wilden meteen naar buiten, dolle pret. Zelf eerst een kop koffie en een kom kwark om me vervolgens gereed te maken voor de dag.


Tijdens het aankleden nogmaals een blik uit het raam geworpen... Toch maar een extra dikke trui aan. Om vervolgens een lange wandeling te gaan maken.


Twee winterse tafereeltjes... vlakbij ons huis.


Wat later op de middag zijn we nog even met de auto op stap gegaan. Beiden stevig ingepakt, voorbereid op hevige winterse kou... muts, handschoenen, dikke sjaal (nog net geen lange onderbroek). Blijkt dat er op een paar kilometertjes (hooguit 10 km) bij ons vandaan helemaal geen sneeuw te liggen, nou zeg...
Even een boodschapje en een wandelingetje bij een meer om daarna vrij snel weer terug naar ons huis te gaan, om...

Toch nog even een heerlijk winters dagje te beleven...

Na het weekend plaats ik weer een blogje, als we weer terug in Nederland zijn... Wie weet tot dan.

Voor nu... een heel fijn weekend gewenst (met misschien een ietsje pietsje sneeuw...)

donderdag 29 november 2012

Chateau Fourchaud...


Om eerlijk te zijn, zijn we deze week nogal lui... Vaak als we rond een uurtje of één a twee een hapje eten, overleggen we eventjes wat we zoal die middag gaan doen. In plaats van klussen, gaat onze voorkeur veelal uit naar een rondtoertje... lekker lui in de auto zitten genieten van de omgeving.


Afgelopen zomer had Ger het over Chateau Fourchaud. Dit leek ons wel erg leuk, maar vanwege tijd tekort (we waren namelijk niet zo hele lang hier... grapje...) is het er van de zomer niet van gekomen. Zodoende vanmiddag die kant opgegaan.


Helaas waren wij er pas laat op de middag, zodoende durfden wij niet in het kasteel. Ook hadden we geen goede zaklantaarn bij ons. Zodoende moesten wij het deze keer alleen met de buitenkant doen. We zijn zekers van plan om er nog een keer heen te gaan, met goede zaklantaarns... Spannend...


Het is een vervallen kasteel, waar je uiteraard niet in mag. Er staat een video over het kasteel op you tube, http://youtu.be/ENefA4NB-Hg. Chateau Fourchaud ligt in de Allier, onder Moulins, vlakbij Besson.


Komen we vanavond thuis... ligt er sneeuw. Ben je maar een paar uurtjes weg, is het plotsklaps een wit wereldje. Gelijk sneeuwballetjes (kleintjes, omdat er maar weinig sneeuw ligt) gooien.
En jawel hoor... alweer een foto van ons kruiwagentje. Niks geen knop van de cv omhoog draaien. Welnee... de gehele dagen hout sjouwen, voor de houtkachels. Pfff... zweten :-)

P.s. Ger... nog bedankt voor de leuke tip, we hebben genoten en zijn van plan om er nog een keer heen te gaan.

dinsdag 27 november 2012

Het feestgedruis zit erop......


Het grote feestgebeuren zit er weer op. Een geweldig spektakel weer, dit jaar... hapjes, drankjes, dansjes, lekker eten, muziek, spelletjes, uitstapje naar een waterval, vlaggetjes, bloemen en kadootjes. We hebben er weer optimaal van genoten met ons tweetjes, tesamen met de honden en katten. Een gek gebeuren, het vieren van alweer een jaar erbij op.


De vlaggetjes blijven voor de gezelligheid de gehele week hangen.
Maar ja, we kunnen/willen niet de gehele week doorfeesten... vandaar dat er vandaag weer een voorzichtig beginnetje gemaakt is met het klussen. Niet gelijk te gek natuurlijk...


Henk is druk bezig geweest met de espagnolet op ons slaapkamerraam te maken. Hij zit er ondertussen op en werkt formidabel. Nog even alles in de verf en dan is het hele raam klaar. Het lijkt nu al mooi, zogauw het af is plaats ik er een foto van op de blog.


De deur naar de 'etable' begint ook al wat kleur te krijgen. Geen flauw idee of ik hem deze week af krijg, omdat het in de voormalige schuur nog behoorlijk koud is en als het TE koud is, dan gaat het gewoon domweg niet.


Hierboven nog even een foto voor de leuk. Onze Bulletje heeft zich zelf een leuk plekje toebedacht... op de slaapkamer, voor het open raam. Vandaar houdt hij alles in de gaten. Als je inzoomt, zie je zijn 'dikke' kop net boven het vensterbankje uitpiepen.

Gisteren regende het hier zowat de gehele dag. Vandaag was het de gehele dag bewolkt maar droog. Vaak als we telefoon uit Nederland krijgen, wordt ons gevraagd hoe het weer hier is. Meestal wordt er gedacht dat het hier veel beter en mooier is, als dat het in Nederland is. Helaas, helaas... het is hier bij ons bijna hetzelfde weer als dat het in Nederland is. Over het algemeen is het hier in de Allier wel mooier weer, maar... niet bij ons huis omdat ons huis vrij hoog ligt en midden in het bos. Wel heel weinig wind trouwens, dat vind ik wel prettig. En... zoals ik vast al veel vaker gemeld heb, maakt mij het weer niet zoveel uit. Liever te koud als te warm... Henk wel wat meer, die zou wel naar een wat warmer gebied willen. Maar... dit is een fijne tussen oplossing. Geen Noorwegen en ook geen Spanje... nee... gewoon midden Frankrijk.

zondag 25 november 2012

November 2012...


Gisteren een rustige reis gehad, geen files, geen pech of ander oponthoud... enigste minpuntje, de eerste uurtjes in Duitsland mist. Af en toe tijdens de reis even achterin kijken of de katten nog wel leefden, daar we ze zo goed als de gehele reis niet gehoord hebben. Tijdens de pauzes kregen ze even wat kattensnoepjes, verder ging het formidabel. Met de honden is het sowieso nooit een probleem, echte reishonden zeg maar...

Vandaag een redelijke drukke dag gehad. Vanmorgen gelijk een grote pot soep gemaakt, echte Hollandse groentensoep (de balletjes had ik thuis in Nederland al gedraaid).
Het huis weer wat woonklaar gemaakt. Gek is dat, zijn we maar twee maanden hier niet geweest... lijkt het een eeuwigheid. Moet er altijd eerst even weer wat leven in het huis geblazen worden. Kachels flink opstoken, het is bij aankomst vaak behoorlijk koud in huis.


Weer gezellig her en der wat rommeltjes plaatsen, als we weggaan ruimen we alles altijd 'onleefbaar' op.
De tuin lijkt ook net alsof er jaren niet naar omgekeken is, zelfs het gras is nog gegroeid de afgelopen 2 maanden, hm... moet dus nog gemaaid worden. De onkruidjes tussen de stenen hebben ook hun uiterste best gedaan, om zo snel mogelijk groot te groeien.

Rond een uurtje of 12 kwamen er eters, zet ik de oven aan... komt me daar een vieze geur uit, waarschijnlijk zijn er weer muizen bezig geweest om zich te goed te doen aan de isolatie binnenin de oven (gaan we morgen nader inspecteren), ook hadden de muizen zich tegoed gedaan aan onze zeep, tja... ze hebben nog een stukje voor ons overgelaten, hoe sociaal!

Tegen goed 3 uur vanmiddag kwam er nog wat visite en voordat het geheel donker was buiten nog eventjes een leuke wandeling door het bos gemaakt.
Dan merk je dat het vroeg donker is.

Vandaag scheen de zon hier nog regelmatig... voorspelling is dat het halverwege de week licht gaat sneeuwen, ik ben benieuwd (misschien skieën? Grapje...)


Zo even weer wat eten, lezen en/of een puzzeltje maken en dan zit de eerste dag er alweer op.

Morgen weer een nieuwe dag, een dag met slingertjes...

donderdag 22 november 2012

Bijna zover...

Nog even een oude foto, herfst 2010.


Zelf vind ik dit zo'n gezellige foto, stom hè! Dat komt denk ik omdat ik deze foto associeer met herfst, gezellig de houtkachels aan, dikke truien, lekker eten, feestdagen die naderen, regen en guur weer.

Nog 2 nachtjes slapen en dan hopen we weer die kant op te gaan. Komen er vast en zeker weer wat nieuwe foto's, nog even geduld dus...

We gaan samen met beide honden en beide katten die kant op voor een week.
Op het programma staan een paar kleine klussen, o.a. : de potten met hosta's en andere planten naar binnen brengen, deze hebben we eerst even wat ingekuild, maar moeten bij strenge vorst onder dak. Hout kappen en zagen, alvast voor volgend jaar. De espagnoletten op de ramen maken. Het huis weer wat warmer aankleden, door overal weer wat karpetten op de vloeren te leggen (deze halen we zomers vaak weg). Wat verder met de deur naar de 'etable', schilderen en verder afwerken. En... misschien een begin maken met een kippenhok, in ieder geval bekijken waar we een kippenhok willen hebben... wat op zich al een heel gedoetje is ;-)
Kippenhok ?  Jawel... wij willen waarschijnlijk volgend jaar zomer, als we er weer voor langere tijd zijn, onze kippen en haan meenemen. Of het daadwerkelijk wat wordt, daar durf ik nog niets van te zeggen... de intensie is er in ieder geval wel.
Natuurlijk zijn er nog veel meer klussen te doen, maar ik denk dat daar een weekje te kort voor is... aangezien er uiteraard ook nog even tussentijds gegeten en gedronken moet worden met vrienden en kennissen en niet te vergeten zo af en toe een leuk uitstapje.

Tadaaaaa... weer veel zin in.

Ik weet nog niet of we de laptop meenemen, zo ja... dan meld ik me vandaar wel weer. Zo nee... dan laat ik weer van me horen zogauw we terug zijn.

Alvast een goed weekend en wie weet tot de volgende blog.

P.s. nog even het filmpje van Henri gaan bekijken hoor, echt vermakelijk.

dinsdag 20 november 2012

Henri...



Even een leuke video tussendoor, over Henri 'le chat'.
Gezien op  http://www.froot.nl/, een site waar ik wel eens naar kijk, als ik even lachen wil...



Zo kan onze Bulletje er ook bij zitten, echt leuk...
http://youtu.be/Q34z5dCmC4M

Misschien heb je hem al eens gezien, of vindt je hem in z'n geheel niet mooi... zap zap... tot de volgende keer...

vrijdag 16 november 2012

Hanghoekje...


Even een verhaaltje voor het weekend...

Afgelopen zomer, tijdens mijn ZEER eenzame dagen, kwam er zo af en toe wel eens sporadisch iemand langs.

Op een zekere middag, ik zat wat weg te kwijnen... begon al te praten tegen de bloemen, stond plots J. voor mijn neus.
J. is zo'n iemand waar je graag even indruk bij wilt maken (je blijft een vrouw hè!) , want gezegd moet worden... J. heeft alles mee. Goed ogend, behoorlijk bemiddeld, goed gekleed, tja... en op de koop toe ook nog aardig. Zo iemand waarbij je jachtinstinct vanzelf op gaat spelen... want ja, dan mag ik wel zo'n 20 jaar samenwonen, dat houdt niet in dat ik mijn ogen in mijn zak heb zitten.

J. ken ik al vele, hele vele jaren, idem dito andersom. Hij staat altijd prompt voor mijn neus als ik net in mijn allerbelabberdste shirtje loop, haren in een ongekamd gek toefje op m'n hoofd en in het ergste geval nog niet gedoucht.
M.a.w. mijn startpositie is vaak niet echt optimaal te noemen.
Toch laat ik mij uiteraard niet kennen : borst naar voren, schouders naar achteren, buik wat inhouden, in het rondte kijkend... zijnde Hare Majesteit.

Zo ook op die zekere middag, een erg gezellige middag. Veel gelachen, veel gebabbeld, veel koffie gedronken om uiteindelijk samen te besluiten naar de dichtsbijzijnde grote plaats te gaan, om nog even een boodschapje te halen.
Afsluiten met een glaasje op een terras om vervolgens weer op huis aan te gaan. Zéér gezellig. Thuis aangekomen, nog wat nagebabbeld en gelachen, handjes geschud, drie zoenen en mekaar vrolijk uitgezwaaid.

Met de blosjes nog op mijn wangen, begaf ik mij naar de badkamer... keek stralend in de spiegel... Aah... jakkes... nog eens kijken... Aaahhh... koffie in mijn hanghoekje.

Daarvoor heb ik Henk, die wijst mij er normaliter even op als er wat viezigheid in mijn hanghoekje achter gebleven is, gaat hij heel overdreven met zijn vinger aan zijn mondhoeken wrijven... zodat ik weet hoe het er voor staat.
Tja... bij Henk kan ik gewoon in mijn oudste kloffie lopen, buik gezellig laten ploffen, haren in een ongekamd toefje en... zelfs ongegeneerd stinken ;-) Dat doet 20 jaar samenwonen met je, gewoon lekker jezelf kunnen zijn... we gaan voor nog eens 20.
Maar soms... ik hoop toch stiekem dat ik toevalligerwijze mijn aller, aller leukste shirt aan heb, haren mooi gekamd, fris ruikend e.d. als J. weer eens onverwachts voor de deur staat :)

Fijn weekend...

zondag 11 november 2012

Lief...


HEEL ERG LIEF DAT JE EVEN KIJKT...

MAG IK JE EEN HELE FIJNE ZONDAG WENSEN...

Verder even geen nieuws...

Niet omdat er geen nieuws is...

Welnee...

De volgende keer weer...

TOT DAN... En voor nu ... genieten...


Nog twee weekjes , dan doen we de deur hier weer achter ons dicht en gaan we naar Le Pre Bonnet. Een weekje voorproeven om vervolgens drie weken later voor ietwat langere tijd die kant op te gaan. Later meer...


woensdag 7 november 2012

3 Foto's...


Soms, heel soms overkomt het mij, dat ik eigenlijks even een blogje zou willen maken, heb er gewoon eventjes zin in,  maar dat me gewoon stomweg niets te binnen schiet. Zit ik er al helemaal klaar voor, komt er niets boven borrelen. Typ wat woordjes in, verwijder ze gelijk weer om vervolgens leeghoofdig naar een witte pagina te staren.
Vervolgens zet ik er maar eventjes wat foto's op en denk : EN NU...

Vooruit daar gaan we, even een blogje over de tussentijd. De tijd tussen twee bezoekjes aan Frankrijk
.


Foto 1... Een beetje een vage foto, met opzet, van een klein hoekje van onze keuken in Nederland.
De woonkeuken hier is één van de ruimtes waar ik zeer veel verpoos, een kleurig geheel waar het prettig toeven is, zicht op de tuin waar vele vogels rond fladderen en de kippen gezellig scharrelen. Waar vaak ook de nieuwe plannetjes gesmeed worden voor ons huis in Frankrijk.
Ook de plek waar we vaak zitten, bij de hoge tafel, als er bezoek is.


Foto 2... De zee, deze foto is afgelopen zondag gemaakt. Even lekker uitwaaien op één van de noordelijkste puntjes van Nederland. De zee blijft altijd trekken, niet de stranden maar het ruige en het wijdse van de zee. Vaak als we even eruit willen moeten we een keuze maken uit : de zee, het bos, heidevelden (Drente), buitenland (Friesland of Duitsland), de bergen of... naar de stad (de stad daar bedoelen wij hier in het noorden Groningen mee... zomaar even een weetje).
Voor degenen die naar Frankrijk geëmigreerd zijn vanwege ons zogenaamde overvolle landje, wat ik regelmatig gelezen heb op sommige blogs, zal ik zo willen zeggen : NOG NOOIT IN NOORD NEDERLAND GEWEEST ZEKER? , lekker rustig hier... zie foto hierboven :)



Voor verder tijdverdrijf had ik willen schilderen... ware het niet dat mijn schilderspullen meest nog in Frankrijk liggen. Een geldig excuus om even met kleurpotloodjes bezig te gaan.
Een Frans torentje, ik ben dol op torentjes. Had graag een huis met een torentje willen hebben, al was het maar een kleintje... was ik vet tevree.

Zo... toch nog even een blogje eruit geperst, ga nu aan de hoge tafel in mijn keuken schetsjes maken voor een toekomstig torentje, je weet namelijk maar nooit wat er zoal op je pad gaat komen.
Welicht een huisje aan zee, een huisje met een torentje. Bos, bergen en heidevelden achter het huis en in de tuin schitterende kurkeiken en palmbomen, terrassen en platanen, weelderige geurende bloemen, bootje voor het huis...

Ooh... binnenkort (nog 2,5 weekjes) gaan we weer, naar ons 'bescheiden' boshuisje.

donderdag 1 november 2012

Hè hè ... Sprookjesbos, nog 3 weekjes.


Hè hè, eindelijk.

De vele tandartsbezoekjes zitten erop, gebit 'voorlopig' weer tip top in orde. Tjemig, ik had het gevoel dat ik er de afgelopen weken dagelijks op bezoek was, nou zijn ze best wel aardig... maar ik ontmoet ze (mijn tandarts en zijn vrouw, de mondhygiëniste) toch liever in een ietwat andere ambiance :)

Kunnen we eindelijk weer denken aan de volgende trip, richting Frankrijk.

We hebben weer een datum geprikt, over dik 3 weken gaan we die kant op. We hadden graag wat eerder gegaan, maar... soms komt dat niet geheel gelegen.

Eind november gaan we, dan is het er over het algemeen wel erg mooi.

Oudje...

Het bos oogt als een sprookjesbos. De bomen zien er veelal schitterend uit zo zonder blad en met een beetje geluk stroomt het water heerlijk ruig in de beekjes. Alweer veel zin in om die kant eventjes op te gaan.

Wij hebben er nog eens stevig over gehad, wanneer... en hoe lang naar Frankrijk. Stevig? Jawel stevig... Henk is nogal van de vooruitschuiverij zeg maar en ik ben zo'n tuttebel die graag alles stevig gepland heeft (hoezo... spontaan?).
Uitkomst : eind november een week die kant op en rond kerst en oud en nieuw twee weken 'feest' in Frankrijk.

Momenteel zit ik hier wat te klooien met de foto's, ik kan nog maar enkele plaatsen via picasa. Ben een absolute leek wat betreft computers, wordt er helemaal kriegelig van en weet nog niet hoe dat te moeten oplossen. Vandaar even een oudje... komt vast en zeker wel weer goed, zo niet dan plaats ik gewoon domweg allemaal oudjes (grapje).
Had ook graag de blog in een moderner jasje gestoken, een leuk herfst-jasje, maar als ik dat doe... kan ik waarschijnlijk mijn oude sjabloon niet weer terug krijgen en ik ben nogal een wat behouden type. Stel dat de nieuwe niet bevalt! Gruwel... :)

Alvast een heel fijn weekend gewenst en wie weet... tot de volgende blog.