Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

woensdag 20 juli 2016

Hoe het had kunnen zijn...


Heerlijke zwoele dagen, vandaar dat we besloten om een bed buiten te installeren.
Nadat we het bed buiten geplaatst hadden, deden wij ons tegoed aan een zalig koud biertje.



HET LEVEN IS (soms) ZO GEK NOG NIET.

Wat later op de avond ons favoriete maaltje, even uitbuiken om ons vervolgens naar ons buitenparadijsje te begeven.

HOE ZALIG KAN HET LEVEN (soms) ZIJN.

Mila (witkapje) in haar bench, die we naast ons bed gezet hadden. Vidor op zijn kussen, die achter het bed lag, en onze Mitsie op het voeteneind.
Wij samen, verstrengelt, genieten van de prachtige sterrenhemel, luisterend naar de nachtelijke geluiden, het getjirp van de krekels, het stromen van ons stroompje, het zachte geruis van de bladeren op de achtergrond.


OH HOE HEERLIJK (soms) ALLEMAAL.

Onder het zachte gesnurk van de honden dommelden wij langzaam in. Om 's morgens vroeg wakker te worden van het vrolijke gezang van de vogels en het opkomende zonnetje.

ZO ZOU HET MOETEN ZIJN...




Ware het niet dat het een ietsie pietsie anders verliep.

Snikheet besloten wij om een bed buiten te installeren, zwoegend en zwetend stond het bed, met loodzwaar matras er uiteindelijk. Tussen alle bedrijvigheid door hebben wij ons tegoed gedaan aan een glas bier. Het biertje werd wat lauw, omdat uitgerekend op dat moment onze Mila zich meldde... WAKKER, dus spelen.

Niet getreurd, 's avonds ons favoriete maaltje... die wat later was als dat er in de planning stond. Zodoende vrij vlot, nadat we gegeten hadden, naar ons buitenbed.

Mila vond het al met al niets om buiten in de bench te slapen en liet dat goed blijken. Zodoende hebben wij haar tenslotte maar tussen ons in gelegd. Mitsie liep eerst wat verbijsterd in het rondte, maar ging na wat heen en weer gedrentel alsnog op het voeteneindje liggen. En onze Vidor dacht bij zijn eigen, iedereen op bed... dan ik ook.
Het was een vrij heldere lichte nacht, vandaar dat er weinig sterren te zien waren. Badend in het zweet... mede vanwege de drukte op bed, geen zuchtje wind, de kap van Mila prikkend in mijn nek en het gezoem van prik muggen om ons heen zorgde ervoor dat wij na enkele uren nog geen oog dicht gedaan hadden.
Dit alles deed ons besluiten om ons te verplaatsen.
Henk is uiteindelijk tesamen met Mila vertrokken naar onze slaapkamer, waar het een stuk behaaglijker (koeler) was en ik ben buiten gebleven met Mitsie en Vidor.

Henk heeft alsnog heerlijk geslapen en ik heb ook nog een oogje dicht gehad, al werd ik 's morgens niet wakker van de vrolijke fluitende vogeltjes, maar van de warme zon die volop in mijn bed scheen en van de jeukbulten op mijn armen.

Het bed is ondertussen alweer verplaatst naar binnen.

DAT WAS EENMALIG ;-)

Het idee was leuk TOCH!!!



We dromen nog even verder ;-)

5 opmerkingen:

  1. Hoi Cilia,

    Wat een buitenparadijsje had moeten worden werd een zware nachtdienst in een jungle met tropische temperaturen.
    Niet met wilde dieren maar met huisdieren die door alle vreemde situaties een beetje de weg kwijt waren.

    Ondanks de onrustige nacht kan je er nog vol humor over schijven...........petje af, ik zou brommen als een oude beer;-)

    Hier was de nacht ook tropisch te noemen en met alle ramen open een tropisch paradijs voor de vele bloeddorstigge muskieto's die ik probeerde van het blote lijf te slaan.
    Heb de hele nacht liggen meppen..........vanochtend geen wederhelft met blauwe ogen naast me,geen bloed in bed en zelfs geen muggen kadavers te bespeuren.
    Ga de hele dag eens rustig bedenken hoe ik de volgende nacht het beste ga doorkomen.
    In elk geval niet buiten want een gewaarschuwd mens telt voor twee........

    Lieve groet en hou op tijd siesta op het heetst van de dag!!!
    Ger

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ger,

      Nee, dat buiten slapen is niet echt mijn ding. Ben ook nog nooit verrukt geweest van kamperen. Tja... helaas, maar ik moet toch constateren dat ik niet echt avontuurlijk aangelegd ben ;-)
      Oo... en dan die prik/zoem muggen, vreselijk.
      Hier de afgelopen dagen ook erg warm, gelukkig in huis niet... dikke muren en kleine ramen. Ook koelt het 's avonds hier wel lekker af.
      Waarschijnlijk morgen wat koeler, hèhè...

      Helaas is het me nog niet gelukt om op jou blog te komen. Best wel nieuwsgierig... ZILVER??? zilveren bruiloft??? Volgende week hopen we dat we een snellere internet verbinding hebben, daar worden we nog over teruggebeld. Hij is werkelijk super traag.

      Lieve groetjes van mij en alvast een fijn weekend, Cilia

      P.s. Siesta zit er niet in met een puppy ;-)

      Verwijderen
    2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

      Verwijderen
  2. Nou Cilia, met stijgende jaloeziegevoelens las ik je stukje en zag het voor mij, zooo ik kon het bijna niet meer verkroppen zoveel romantiek daar in het Franse paradijsje. Net toen mijn jaloezie was gestegen tot ongekende hoogte kwam je met deel twee en écht waar ik lachte mij kapot en zag ook dit voor mij, zo zou het ons ook gebeuren!
    Superleuk en vooral humoristisch stukje Cilia! Chapeau zou ik zeggen! liefs van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Yvonne, ik heb stilletjes overwogen om alleen het eerste stuk te schrijven... MAAR JA dat kon ik niet maken.
    En eh... nee het was absoluut niet superleuk 's nachts. Pas toen het bed de volgende dag weer binnen stond konden we de humor ervan in zien ;-)
    Lieve groetjes, Cilia

    BeantwoordenVerwijderen