Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

zaterdag 19 januari 2013

'petite pomme'...



Gisteravond had ik mijn boek uit, een treurig moment. Vaak als ik bezig ben met een mooi boek stemt het mij treurig als ik de laatste bladzijde uit heb... MEER MEER MEER, maar er is dan geen MEER.
Het betrof een 'bib' boek en ik kwam erachter dat ik alle 'bib' boeken uit had. Dus... op de kop in mijn eigen kleine bibliotheek op zoek naar een leuk boek.
De keuze viel op een boek van Andreï Makine, deze heb ik vele jaren geleden eens gekocht en is ongelezen in mijn kleine bibliotheek gekomen zoals vele anderen, daar ik altijd bang ben dat er een moment komt dat ik geen leuk boek thuis heb. Een noodvoorraadje zeg maar.

Het Franse testament van Andreï Makine...

Gelijk al op de eerste pagina's ging het over 'petite pomme', even een klein stukje, gaat over vrouwen die gefotografeerd werden :

Want deze vrouwen wisten dat ze, om er mooi op te komen, een paar seconden voor de flits hen zou verblinden, die geheimzinnige Franse lettergrepen moesten uitspreken waarvan slechts weinigen de betekenis kenden : 'pe-tite-pomme...' In plaats van zich te verbreden tot een uitdrukking van hemelse gelukzaligheid of zich krampachtig samen te trekken tot een angstige grijnslach, vormde de mond als bij toverslag een lieftallig rondje. Etc. etc.


Nou wil het geval dat ik een afschuwelijke hekel eraan heb om gefotografeerd te worden. Zogauw er iemand met een camera voor mijn neus staat weet ik absoluut niet hoe ik kijken moet. Henk zegt wel eens, moet je gewoon 'gewoon' kijken... maar ik weet dan volstrekt niet meer wat gewoon is. Kom er ook altijd zeer bescheten op, jawel... bescheten, want het oogt vaak alsof ik mijn broek vol heb ;-) Zo'n gek verkrampt lachje, of nog erger... kwaad uitkijkend alsof ik de pest aan de gehele wereld heb, van plan ben om de fotograaf acuut naar de strot te vliegen. Mijn lippen tuiten op het verkeerde moment, zodat er een vreemd scheef bekkie op komt.
Aha... maar vanaf nu gaat daar verandering inkomen, ik weet nu hoe het moet... 'petite pomme' langzaam uitspreken en herhalen.
'k Denk dat mijn blog binnenkort overstroomt met allemaal geweldige knappe foto's van MIJZELF... nog even een beetje oefenen voor de spiegel.

4 opmerkingen:

  1. Zelf ben ik ook zo'n type die verkrampt op een 'gedwongen' foto. Misschien moet ik van te voren een paar keer 'big apple' zeggen? ;-)
    Fijn weekend!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet van tevoren, maar op het moment suprême. Weet niet of 'apple' het wel goed doet, 'pomme' wel. hahaha...

      Jij ook een fijn weekend gewenst.

      Lieve groetjes,
      Cilia

      Verwijderen
  2. Ennuh.....zit er al 'n barst in je spiegel.....☺☺☺

    ik zie het helemaal voor me.....jij alsmaar de woorden 'petite pomme' herhalen voor de spiegel;-)

    Heb trouwens ook geen fotogeniek ponem en een hekel om op de kiek te komen,trouwens ik kan mijn stem ook niet horen op geluidsopname......vreselijk.
    Ik heb er nog een voor je: kijk maar eens in de spiegel en zeg dan 'Cheese'
    je zult zien dat je mondhoeken vanzelf optrekken,oftewel door het uitspreken van het woord 'cheese ga je vanzelf lachen.
    Glimlachende mensen zijn leuk voor op de foto,vandaar!!'

    En je kan ook altijd nog denken: neem de mensen zoals ze zijn,er zijn geen andere.

    En nou ga ik eens opzoek naar dat boek!!

    In afwachting van jou fotoshoot☺

    Lieve groetjes!!
    Ger

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben in de gelukkige omstandigheden dat ik er meerdere spiegels heb, wissel af en toe even van spiegel.

      Heb je 'Cheese' wel eens voor de spiegel geoefend? Ik zo net wel, nou... daar wordt je niet vrolijker van. Net zo'n breedbekkikker met spleetogen ;-) Denk dat ik het bij 'petite pomme' houd, gaan je wenkbrauwen ook mooi een beetje bij omhoog, gezicht wordt ietwat smaller, hahaha...
      Tja... Ger, misschien moet je het ook eventjes uitproberen voor de spiegel.

      Oo... geluidsopnames vindt ik ook een verschrikking, om dan mijn eigen stem terug te horen. Herken mezelf er vaak ook absoluut niet in.

      Ach Ger, voor mijzelf vindt ik het allemaal niet zo erg. Maar ik zou zo graag anderen willen plezieren met een leuke lach en een alleraardigst riedeltje... Dus ik blijf nog even dooroefenen.

      Een prettige zondag,

      Liefs,
      Cilia

      Verwijderen