Montagne Bourbonnaise

Montagne Bourbonnaise
Kom binnen, een kijkje in en om ons huis nemen. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

donderdag 16 juli 2026

Halverwege juli... WARM

 

Mila heeft het ook WARM...

Tjemig wat was het warm de afgelopen tijd.
Als alles meezit daalt de temperatuur vanaf morgen eindelijk onder de 30.
Het gras is geel, hele vele bloemen hebben het helaas niet overleefd en ook de moestuin staat er erg sneu bij. Heb ik het nog niet eens over de potplanten, ze gaan dood terwijl je erbij staat.


Allemaal dood en zo nog een stuk of 20 potplanten.

Zelfs verscheidene lavendels hebben de geest gegeven.
Gelukkig is het in huis nog redelijk vol te houden, daar verpozen we de meeste tijd.
Afgelopen week gingen we met regelmaat, wat later op de middag, even naar een leuk plasje hier niet ver vandaan.


Erg leuk plasje... onze auto staat daar bij het witte gebouwtje en op de plek vanwaar de foto genomen is staat een oude picknicktafel.

Het plasje ligt een eind van de doorgaande weg af, voelt haast alsof het ons plasje is... we komen er nooit andere mensen tegen. De honden kunnen er heerlijk los rondrennen en zwemmen. We nemen vaak wat lekkers voor ons en voor de honden mee en tevens wat te drinken. Blijven er vaak een uurtje om wat af te koelen en te genieten van het leven in en om het water.


Een leuk klein overzichtelijk plasje.


Murretje heeft het er altijd maar druk mee...


Mila houdt alles in de gaten...

Wij noemen het plasje : BEVERPLASJE. Niet dat er bevers in zitten, ooit in het verleden hebben we er wel eens beverratten gespot en sindsdien heet het voor ons dus beverplasje.
Geen idee of andere mensen dat ook hebben, maar wij geven aan vele plekken een eigen.naam.
Zo hebben we hier het koeienbos, jaren geleden stonden er koeien en was daar bos. Nu allang niet meer, er staan geen koeien meer en het bos is gekapt.
Het schapenveldje idem dito, jaren geleden stonden daar schapen op een weiland en sinds die tijd noemen wij dat het schapenveldje.
Nog zo een, het maisveld. Al meer dan tien jaar staat daar geen mais toch blijven wij het steevast maisveld noemen.
Zo zou ik er nog vele kunnen noemen.
Dat gaat dan zo als ik er met de honden uit geweest ben en Henk vraagt waar ik gelopen heb... ik heb een rondje maisveld gelopen. Of... ik ben even tot aan het schapenveld gelopen. Geen mais of schaap te vinden ;-)

Komend weekend misschien even weer met het busje op stap, afgelopen weekend was het ons veel te warm.
Dan nog een weekje... daarna VAKANTIE.

2 opmerkingen:

Ger zei

Hoi lieve Cilia en Henk,
Zoals je wel begrepen zal hebben ben ik al een poosje niet actief op blogger.Heb al meerdere onderzoeken gehad en volgende week gaan ze in het hart kijken,ik heb hartritmestoornissen,in de nacht vreselijke ademnood en piep en reutel,vocht achter de longen en door de zware plasmedicatie hebben mijn nieren het zwaar te verduren,vele keren bloed prikken en moet nu even stoppen omdat er bloed bij urine gevonden is.Zo kom ik de dagen door en tijdens de warmte nog kortademiger dan anders en vreselijk moe.
Of het met mijn bindweefsel verharding/verstrakking te maken heeft is nog niet duidelijk.
Leuk om te lezen dat jullie de wereld aan het verkennen zijn met busje/campertje.Zo vrij als een vogeltje op plekjes door jullie gekozen.Toen Harry nog werkten droomden wij ervan om dat ook te gaan doen…..nou mooi nie met die nare ziekte van me.Veel plezier onderweg met z’n allen in niet te tropische temperaturen.
Je leest me vast nog wel eens in hopelijk betere tijden.
Lieve groetjes van ons🫶

Cilia zei

Hoi Lieve Ger, mijn lieve zeer lange en trouwe bezoekster. Wat hebben we door de jaren heen al wat afgebabbeld... weliswaar voornamelijk op de blog. Ik ken je niet en tegelijkertijd is het net alsof ik je wel ken. Had je zoveel goeds gewenst i.p.v. al die rotziektes. Zoals nog vele malen, in goede gezondheid, naar je favoriete land, Griekenland volgens mij.
Ondanks je ziekte zijn jullie toch nog redelijk vaak op stap geweest, naar de meest leuke plekjes. Ah... en al je lekkere kokkerelletjes en je oog voor details.
Weet je wat mij ook altijd bijgebleven is : dat rupsje wat uiteindelijk een prachtige koninginnepage werd.
Tja... zo door de jaren heen heel veel leuke dingen.
Hoop van harte dat je, samen met Harry, nog een fijne tijd mag hebben. Zonder pijn en samen genieten van de kleine dingen die nog wel kunnen.
Heel veel goeds en liefs voor jullie beiden, dikke virtuele knuffel,
Cilia en ook de groetjes en het beste gewenst van Henk.