De eerste wat langere reis met de bus...

 

De bus moest gekeurd worden, zodoende voor de eerste keer met de bus naar Nederland, dikke 1000 km,  en weer terug.

De heenreis was best wat afzien.

We wisten dat de versnellingsbak vervangen moest worden. Hier bij onze garage in Frankrijk hadden ze ons verteld dat we er nog wel even mee door konden rijden totdat het wat erger zou worden. Tja... zul je net zien dat de bus halverwege de reis slechter begon te lopen. Ergens in noord Frankrijk begon hij meer lawaai te maken, vooral in de eerste, tweede, vijfde en zesde versnelling. In de derde en vierde versnelling ging het nog redelijk. In België hebben we ons gelijk een leuke slaapplek opgezocht.

Een heerlijke plek bij een jachthut.

We hadden daar verscheidene toeschouwers.

Daar aangekomen hadden we zo iets van... de zorgen voor morgen. Eerst genieten van ons leuke plekje.

Volgende dag met max 70 a 80 km per uur, met samengeknepen billetjes, naar ons huis in Nederland.

Zo af en toe vormde er zich een kleine file achter ons, beetje sneu... maar wij reden voorop met vrij uitzicht ;-)

In Nederland is de bus gerepareerd en tevens gekeurd en ik kan zeggen... hij rijdt weer als een tierelier. Geen nare bijgeluidjes, gewoon heerlijk rijden zoals hij nog niet gereden had zo lang wij de bus hebben. In onze onnozelheid dachten we dat sommige gekke geluiden erbij hoorden, dus niet.

Verder zijn we in Nederland weer wat met ons huis bezig geweest. Tevens enkele dagen wat vaklui erbij gehad, er moest nieuw zink op onze dakkapel en aan de zijkant een nieuwe zinken goot. Op het voorhuis moeten ook nog nieuwe goten, maar daar moet eerst een timmerman bij, die helaas nog geen tijd had. Hopen dat dat een andere keer kan. Daarna moet alles opnieuw in de verf.

Zo komen we stapje voor stapje een beetje verder. Eerlijk is eerlijk, we hadden ons huis een beetje (best wel veel) laten verslonteren de afgelopen jaren... veel te druk met ons huis in Frankrijk.

Eigenlijk best wel sneu, omdat het een mooi oud huis is van vet over de honderd jaar (ergens van eind 1800) die best wat aandacht nodig heeft.

Opgestaan plaats vergaan.

We hadden onze koffie net op, even iets bekijken en ja... plekje bezet.

Het waren behoorlijke warme weken in Nederland. Veel bezoekjes, ook even naar onze zoon, schoondochter en kleindochter geweest. Lisa, onze kleindochter, is ondertussen alweer zo'n 11 maanden. Uiteraard het allerleukste, mooiste en liefste meisje dat er is... zegt een trotse OMA. Helaas zien we Lisa niet zo hele vaak, dat is best een nadeel van het ver weg van elkaar wonen. Lisa woont deels in Nederland en deels in Engeland, zodoende wel erg fijn dat we haar even zien als we in Nederland zijn. 

We zijn zo'n drie weken in Nederland gebleven, om vervolgens weer naar Frankrijk te gaan.

Onderweg hebben we weer overnacht op dezelfde plek als op de heen reis. Was ons erg goed bevallen, vandaar.

Zie je die dikke houtstapel naast de bus ?

's Morgens in alle vroegte werden we wakker van een vrachtwagen. Zo tegen 7.15 uur kwamen ze het hout ophalen. En nog geen half uurtje later kwamen er twee busjes met werkvolk die bezig gingen met het opknappen van de jachthut. Beetje jammer, maar ook wel grappig. Wij daar tussen alle bedrijvigheid ons ontbijtje nuttigen, tandjes poetsen e.d. Rond een uurtje of tien zijn we vertrokken richting Le Pre Bonnet.

Des te zuidelijker we kwamen, des te geler waren de weilanden. De zorgen begonnen al wat toe te nemen over onze tuin. En... terecht, bijna alle potplanten dood, zo ook vele planten in de tuin. Moestuin die er erg belabberd bij staat en de vijver die droog staat, ook ons stroompje ligt er droog bij.

Gelukkig staan de vlinderstruiken er goed bij en is het nog steeds een komen en gaan van vlinders.

Trouwens nog steeds erg warm hier, dik boven de 30... 's avonds koelt het wel lekker af.