De bus moest gekeurd worden, zodoende voor de eerste keer met de bus naar Nederland, dikke 1000 km, en weer terug.
De heenreis was best wat afzien.
We wisten dat de versnellingsbak vervangen moest worden. Hier bij onze garage in Frankrijk hadden ze ons verteld dat we er nog wel even mee door konden rijden totdat het wat erger zou worden. Tja... zul je net zien dat de bus halverwege de reis slechter begon te lopen. Ergens in noord Frankrijk begon hij meer lawaai te maken, vooral in de eerste, tweede, vijfde en zesde versnelling. In de derde en vierde versnelling ging het nog redelijk. In België hebben we ons gelijk een leuke slaapplek opgezocht.
Een heerlijke plek bij een jachthut.
We hadden daar verscheidene toeschouwers.
Daar aangekomen hadden we zo iets van... de zorgen voor morgen. Eerst genieten van ons leuke plekje.
Volgende dag met max 70 a 80 km per uur, met samengeknepen billetjes, naar ons huis in Nederland.
Zo af en toe vormde er zich een kleine file achter ons, beetje sneu... maar wij reden voorop met vrij uitzicht ;-)
In Nederland is de bus gerepareerd en tevens gekeurd en ik kan zeggen... hij rijdt weer als een tierelier. Geen nare bijgeluidjes, gewoon heerlijk rijden zoals hij nog niet gereden had zo lang wij de bus hebben. In onze onnozelheid dachten we dat sommige gekke geluiden erbij hoorden, dus niet.
Verder zijn we in Nederland weer wat met ons huis bezig geweest. Tevens enkele dagen wat vaklui erbij gehad, er moest nieuw zink op onze dakkapel en aan de zijkant een nieuwe zinken goot. Op het voorhuis moeten ook nog nieuwe goten, maar daar moet eerst een timmerman bij, die helaas nog geen tijd had. Hopen dat dat een andere keer kan. Daarna moet alles opnieuw in de verf.
Zo komen we stapje voor stapje een beetje verder. Eerlijk is eerlijk, we hadden ons huis een beetje (best wel veel) laten verslonteren de afgelopen jaren... veel te druk met ons huis in Frankrijk.
Eigenlijk best wel sneu, omdat het een mooi oud huis is van vet over de honderd jaar (ergens van eind 1800) die best wat aandacht nodig heeft.
Opgestaan plaats vergaan.
We hadden onze koffie net op, even iets bekijken en ja... plekje bezet.
Het waren behoorlijke warme weken in Nederland. Veel bezoekjes, ook even naar onze zoon, schoondochter en kleindochter geweest. Lisa, onze kleindochter, is ondertussen alweer zo'n 11 maanden. Uiteraard het allerleukste, mooiste en liefste meisje dat er is... zegt een trotse OMA. Helaas zien we Lisa niet zo hele vaak, dat is best een nadeel van het ver weg van elkaar wonen. Lisa woont deels in Nederland en deels in Engeland, zodoende wel erg fijn dat we haar even zien als we in Nederland zijn.
We zijn zo'n drie weken in Nederland gebleven, om vervolgens weer naar Frankrijk te gaan.
Onderweg hebben we weer overnacht op dezelfde plek als op de heen reis. Was ons erg goed bevallen, vandaar.
Zie je die dikke houtstapel naast de bus ?
's Morgens in alle vroegte werden we wakker van een vrachtwagen. Zo tegen 7.15 uur kwamen ze het hout ophalen. En nog geen half uurtje later kwamen er twee busjes met werkvolk die bezig gingen met het opknappen van de jachthut. Beetje jammer, maar ook wel grappig. Wij daar tussen alle bedrijvigheid ons ontbijtje nuttigen, tandjes poetsen e.d. Rond een uurtje of tien zijn we vertrokken richting Le Pre Bonnet.
Des te zuidelijker we kwamen, des te geler waren de weilanden. De zorgen begonnen al wat toe te nemen over onze tuin. En... terecht, bijna alle potplanten dood, zo ook vele planten in de tuin. Moestuin die er erg belabberd bij staat en de vijver die droog staat, ook ons stroompje ligt er droog bij.
Gelukkig staan de vlinderstruiken er goed bij en is het nog steeds een komen en gaan van vlinders.
Trouwens nog steeds erg warm hier, dik boven de 30... 's avonds koelt het wel lekker af.
2 opmerkingen:
Hoi samen, nou dat was me het reisje wel hè, gelukkig ook met leuke dingen! Handig toch, zo met ut campertje, hij ziet er ook zo leuk uit! Waarom een NL camper? Toch veel duurder dan een fransoos, of mag dat niet voor jullie, op een Frans kenteken? Ja dat is best vervelend met de achterblijvende plantjes, ik moet in de zomer voor de bloembakken ook altijd iemand hebben die af en toe water geeft en trouwens ook in de postbus kijkt. Ligt ook wat anders voor ons met de post omdat wij natuurlijk wonen in Zweden. Daarbij gaat er enorm veel digitaal, dat is ook wel makkelijk. En toch, soms moet je wat als je lang weg bent, bijvoorbeeld een Franse bekeuring die in Zweden in de bus ligt☺Hier verder alles ok ook met de hondenkinderen, meestal mooi weer en goed uit te houden voor ons bleke betjes! nou veel liefs, groetjes en doeiiiiiiiii xxx von en Dick ook natuurlijk
Hoi hoi daar in Zweden, ja was wel wat spannend de heenreis, gelukkig ging de terugreis wel geweldig ;-)
Volgens mij betaal je hier in Frankrijk helemaal geen wegenbelasting, maar wij willen de Nederlandse pot graag een beetje vetmesten (grapje). Zoals ik begrepen heb is het nogal een gedoe om de bus op een Frans kenteken te krijgen. We wilden de bus eerst laten keuren, is ondertussen gebeurd. Verder willen we bekijken of het ons bevalt, zo niet dan gaat de bus weer in de verkoop, dan verkopen we hem het liefst met Nederlands kenteken. Trouwens we zijn niet van plan om er verre reizen mee te maken, alleen een weekendje of dergelijke en af en toe even naar Nederland. Tot nu toe bevalt het ons wel, al moeten we nog wel wennen aan het rustig ergens staan... hebben nog de neiging om continu in beweging te zijn, snel snel van de ene plek naar de andere. Wie weet leren we dat nog, hahaha.
De planten, evenals het gras, waren verbrand door de felle zon, daar had water niet veel aan geholpen. Achteraf had ik ze op een schaduw plek moeten zetten.
In Nederland hebben we wel een super oppas, staan vaak bloemen op de vaas als we thuis komen, als er post is krijgen we foto's van de post, verder ziet het er altijd verzorgd uit bij thuiskomst. Helemaal blij mee, we kunnen ons geen betere oppas wensen.
Hier nog steeds behoorlijk warm, in huis is het prima vol te houden, maar overdag buiten is het zweten geblazen. En... erg droog.
Jullie ook hele lieve groetjes, dikke zoen en vele knuffels voor de hondjes van ons beiden,
Toedeledoki...Henk en Cilia
P.s. Hadden jullie de laatste keer, hier in Frankrijk, toch wel een bekeuring gekregen? Toch wel fijn zo'n leuk aandenken ;-)
Een reactie posten