Op vakantie

Wij zijn even afwezig. Tot binnenkort.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Even nog voor Marja, jullie gaan toch ook in juni? Wij zullen naar alle Nederlandse auto's zwaaien, wel even terugzwaaien hoor!

Welke kleren mee?

Even een suffig stukje, maar wel iets waar ik altijd mee geconfronteerd word als ik weer voor langere tijd weg ga. Als kind, toen ik nog thuis bij mijn ouders woonde, moest ik altijd, de week voordat we op vakantie gingen, mijn oudste kleren aan. Vaak gingen we voor zes weken weg met als gevolg dat er heel veel kleren mee moesten. Bij ons thuis was geen droger, wat inhield dat we de laatste week kleding, wat er echt niet uitzag, aan moesten hebben die niet mee hoefden. Als kind vond ik dat verschrikkelijk en nam mij voor om dat op latere leeftijd anders aan te gaan pakken. Maar niks van dat alles, ook nou nog sta ik te dubben voor de kledingkast. Zo ook vanmorgen, nadat ik terug was van mijn dagelijkse wandeling met de honden, was mijn broek tot ver boven de knieën nat. Dus een schone broek zoeken en bij elke broek denken, moet ie mee of moet ie niet mee. Ik heb de neiging om dan maar de aller oudste broek te pakken met een verschoten shirt en dan nog twijfelen, want ja je weet maar nooit, misschien wil ik die ook mee. Misschien toch eens overwegen om een droger aan te schaffen. Joepie we gaan op vakantie....

Nog één week...

Ze blijven mooi, ik hoop dat ze alweer wakker zijn.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zo, mijn tand zit weer vast, een fluitje van een cent, ook al zat ik erbij alsof er iets heel verschrikkelijks ging gebeuren. In principe kan ik nou weer op naar Frankrijk, 't is dat Henk nog even een cursus moet doen, maar anders.... Vanavond kregen we trouwens een minder mooi bericht, een vriend van ons in Frankrijk heeft een ongeluk gehad. Met als gevolg dat hij de eerste tijd in het ziekenhuis in Moulins moet liggen. Dus dubbel blij dat we volgende week die kant opgaan, kunnen we hem zo af en toe wat proberen op te beuren daar in het ziekenhuis. Dat geeft wel een beetje een raar gevoel, omdat we meestal, als we in Frankrijk zijn, wel even bijelkaar langskomen, vrolijk over van alles en nog wat kletsen. Maar goed het is niet anders en we hebben er wel zin in om hem wat op te fleuren. Henk is trouwens verwoed aan het kijken naar een tv en een schotel, bang dat hij het voetbalspektakel moet missen. Niet heus hoor, maar hij zou het wel prettig vinden om zo af en toe even te kijken. NOU, ik niet, ik heb er helemaal niets mee. Dus even afwachten of het hem nog gaat gelukken de komende week. De vlaggetjes en de oranje shirtjes mee, echt niet dus. Verder ben ik erg nieuwsgierig of de relmuizen alweer wakker zijn. Meestal in de juni maand worden ze weer wakker. Zijn echt ontzettend leuk om te zien. Wat ook erg leuk is zijn de kolibrievlinders, die zaten er vorig jaar heel veel, helaas heb ik daar geen foto van. Maar als ik ze zie probeer ik ze te fotograferen. Ook zitten er vaak hele grote vlinders, erg mooi om te zien. Ook hiervan geen foto's, alleen een klein groen vlindertje. Ach ja....

Van alles een beetje

Onder het aanrecht willen we het opknappen. Allereerst moet het aanrecht wat omhoog, daarna een mooie plank eronder en onder de plank een leuk stofje.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

We hebben de knoop doorgehakt, we twijfelden tussen twee of drie weken in juni te gaan. Het worden er als alles mee zit drie weken. We gaan nu van 12 juni tot begin juli die kant weer op. Daarna zijn we van plan om in juli nog een lang weekend die kant op te gaan, met aanhanger en in augustus weer voor twee weken.

Even iets totaal anders, ik vroeg me de afgelopen week nog even af hoe het nou zit met Nederlanders op gevorderde leeftijd die permanent in Frankrijk wonen, hoe dat nou is om op oudere leeftijd daar te wonen. Zelf wonen wij hier in Nederland in een dorp met ongeveer zo'n duizend inwoners en er wonen ondertussen al enkele ouderen die uit Frankrijk terug gekeerd zijn. Bij onze buren, die hun huis te koop hebben staan, waren de afgelopen week kijkers uit het midden van Frankrijk, Nederlanders die daar wonen en nou weer terug naar Nederland willen. Als er bij ons in onze kleine gemeenschap al een paar terug gekeerde Nederlanders wonen, hoeveel zullen het dan in zijn totaliteit zijn? Ik vroeg me dat zo maar even af, niet dat wij er over denken om later als we met pensioen zijn die kant op te gaan. NEEEEE, ik ben bang dat wij door moeten werken tot we echt niet meer kunnen zoals het er nou uitziet. Dus als we wat willen, dan gaan we wat eerder die kant op.

Overigens, de afgelopen week heb ik een heel mooi stofje voor onder het aanrecht gekocht, onder ons aanrecht ziet het er nog echt niet uit. Daar heb ik natuurlijk nog geen foto van op de blog gezet, alleen de mooie dingen komen erop. Maar er zijn heus nog vele dingen die gebeuren moeten, waar we de komende tijd weer mee verder willen. Ook zijn we van plan om er nog twee zonnepanelen bij aan te schaffen, zodat we er een koelkast, tv en wie weet een computer neer kunnen zetten, in de nabije toekomst. Zal toch wel super de luxe zijn. Nou al aan het fantaseren om languit op de bank, met een heerlijk gekoeld drankje voor de tv te hangen. Computer ernaast, denkend aan alles wat er allemaal nog gebeuren moet. Dus toch maar geen panelen erbij, grapje......

Droomhuis gezocht

Even een klein blogje. Gisteren zat ik even op de tv te zappen, zag ik het laatste stuk van het programma: Droomhuis gezocht. Nou wil het geval, dat dit vlakbij ons huis in de buurt opgenomen is. Net heb ik even op uitzending gemist gekeken. Erg leuk om te zien. Het eerste huis ligt niet bij ons in de buurt, maar het tweede- en het derde huis liggen op een steenworp afstand. In St. Clément en in la Chabanne stonden deze huizen.
www.omroepmax.nl/droomhuisgezocht

Uitstapje

Vandaag, zondag, hebben we even een uitstapje naar Friesland gemaakt. Daar hebben we een leuke wasbak met een nog leukere kraan voor weinig geld gekocht. We waren op zoek naar een kleine wasbak, maar het is ietwat groter geworden als dat we in gedachten hadden, dit komt mede vanwege de kraan die we erg leuk vonden. Aan het ritje hebben we direct een uitje vastgeplakt. Even in Warga gekeken, de geboorteplaats van mijn moeder. In Jorwerd, het gehucht waar Geert Mak een boek over geschreven heeft: Hoe God verdween uit Jorwerd, hebben we ook even rond geneusd en tevens het wasbakje plus aanhang gekocht. Verder nog even met de honden in een natuurgebied gelopen, daar zagen we ooievaars met jongen waar je heel erg dicht bij kon komen. Natuurlijk geen fototoestel bij ons, dus helaas geen bewijs, maar ze zaten er toch echt.

Verder is Henk druk bezig met een kozijn en een raam, voor ons huis. Eerst een klein raampje voor in de schuur, lijkt al goed te worden. Later ligt het in de bedoeling om ook zelf de kozijnen en ramen in het voorhuis te maken. Best wel een uitdaging omdat het de allereerste keer is dat Henk zelf een kozijn maakt. Wij werken meestal in teamverband. Ik maak de plannen, Henk doet de uitvoering en daarna zorg ik weer voor de afwerking. Werkt perfect, af en toe een grauw en een snauw, de pleisters in de buurt, soms twee- drie keer of nog vaker opnieuw beginnen, soms scheef, soms enorme lopers, maar over het algemeen komen we met het klussen meestal wel daar waar we komen willen. Met als resultaat dat wij, als het klaar is, stralend naar een scheef bouwwerkje met lopers staan te kijken. Geeft niet, zolang wij het maar leuk vinden, TOCH!!!

Trouwens we zijn er ook eindelijk uit wanneer we weer die kant opgaan. Komende vrijdag laat ik mijn tand weer vastzetten (brrrrr), volgende week heeft Henk nog een cursus, word het ook nog niet. MAAR we gaan, als alles meezit, zaterdag 12 Juni in ieder geval voor twee weken die kant op. We zijn er nog niet helemaal uit of we twee of drie weken gaan. Aangezien we in Juli en in Augustus ook nog die kant op willen. Als we drie weken achter elkaar gaan, houd dat in dat we pas in Augustus weer gaan. Jaja een enorm probleem. Nee hoor, we beseffen maar al te goed dat dit een luxe probleem is. We hebben wel alweer heel veel zin om die kant op te gaan.

Leuke anekdote

Het huis van achteren. Het ligt wel wat afgelegen, maar het ligt echt niet helemaal in niemandsland.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Al vrij in het begin dat wij ons huis kochten, vertelde onze makelaar ons een leuk verhaal over ons huis.

Tijdens de oorlog woonde er een vrouw in ons huis, die pas jaren na de oorlog door had, dat de oorlog voorbij was.

De man waar wij ons huis van kochten, een Nederlander die voor het grootste gedeelte in Frankrijk woont, deed er nog een schepje bovenop. Hij vertelde dat hij gehoord had:

Tijdens de oorlog woonde er een vrouw in ons huis, die pas jaren na de oorlog er achter kwam dat er oorlog geweest was.

Later hoorden we van een Fransman en zijn vrouw, die in een gehucht vlakbij ons wonen, hetzelfde verhaal. Ook onze Nederlandse buurman had al van het verhaal gehoord. Tja wat moet je er van zeggen, het klinkt erg ongelooflijk, maar het verhaaltje is toch wel erg leuk. Dus die houden we erin.